တမလြန္အေရးအတြက္ ႏႈိင္းယွဥ္ျပျခင္း။

ဗုဒၶလမ္းစဥ္။

      အနိစၥတရားႏွင့္အတူ ျပန္လမ္းမရွိ။
      ဆံုးပါးျခင္းႏွင့္အတူ ႏိုးၾကားလာျခင္းမရွိ။
      ေသျခင္းတရားမွ ရွင္ျပန္ျခင္းမရွိ။
      လြတ္ရာလမ္းလည္းမရွိ။

ခရစ္ေတာ္လမ္းစဥ္။

      အနိစၥတရားမွ ျပန္လမ္းရွိ။
      တဖန္ႏိုးၾကားရဦးမည္။
      ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းရွိသည္။
      လြတ္ေျမာက္လိုက ကယ္တင္ရာမဂၢင္လမ္းရွိ။ 

ဘ၀၌အႀကီးမားဆံုးေသာ ေမ်ာ္လင့္ရာ။

      ေလာက၌လူတိုင္းက ေသျခင္းတရား၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ သာ၍ၿငိမ္းခ်မ္း ေအးျမရာ တမလြန္ဘ၀ ေနာင္ေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဘာသာတရားတိုင္းက ကြဲျပားေသာ ေမ်ာ္လင့္ခ်င္းျဖင့္ ထိုအေရးကို ေမ်ာ္ေတြးၾကရာတြင္၊ ကမၻာ့ ဘာသာတရားထဲတြင္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ခရစ္ယာန္တို႕၏ ကြာျခင္းခ်က္ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။ 

၁။ ဗုဒၶဘာသာ၏ တမလြန္ေနာင္ေရး။

      ေသျခင္းတရားဟူသည္ လံုး၀အေျဖရွာမရေသာ အရာပင္ျဖစ္သည္။ ဤေလာကတြင္ လူတို႕သည္ ေမ့ေမ့ေလွ်ွာ့ေလွ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆျဖင့္ အသက္ရွင္ၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ ေသျခင္း၏ေနာက္ကြယ္တြင္ ဘယ္ကိုသြားရမည္ကို ကၽြန္ေတာ္၏ လူမ်ဳိးေတာ္တို႕သည္ မသိရွိၾကပါ။ ဗုဒၶေဂါတမ၏ သြန္သင္ခ်က္အရ “ေလာကရွိလူသားတိုင္းႏွင့္ အရာရာတို႕သည္ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ ျဖစ္တည္လာရသည္” ဆိုသည့္အခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶေဂါတမကိုယ္တိုင္က ကာမ (သို႕) ကံၾကမၼာကို အတည္ျပဳေျပာဆိုသည္။ ၄င္းေၾကာင့္ပင္ ဘ၀ျဖစ္လာရသည္၊ တဖန္ သံသရာလည္ရဦးမည္ဆိုသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းတို႕ကား ေနာက္ဘ၀တြင္ ဤသို႕ေသာ လူအျဖစ္ကို ျပန္ရဦးမည္ဆိုေသာ အေတြးျဖင့္ ေမ်ာ္လင့္တတ္ၾကေပသည္။ ေနာင္ဘ၀တြင္ ဘာျဖစ္မည္၊ ဘယ္ဘ၀ေရာက္မည္ဆိုေသာအရာတို႕သည္ကား ေလာကတြင္ အသင္မည္သို႕ ေနထိုင္က်င့္ၾကံသည္ ဆိုေသာအရာအေပၚတြင္သာ ပဓါနက်လွေပသည္။
      ဗုဒၶ၏ သြန္သင္ခ်က္တြင္ ဤေလာက၌ သင္သည္ဆိုးသည္၊ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ၄င္းတို႕သည္ အတိတ္၏ ကံတရားဟူ၍၄င္းဆိုသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ လူတစ္ဦးသည္ လယ္သမား၊ အႏုပညာသမား၊ စက္မႈလက္မႈပညာရွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူခိုး၊ စစ္သား၊ ဘုရင္စေသာ ဘ၀ကို ရရွိျခင္းသည္ အတိတ္ကံႏွင့္သာ ဆိုင္ေလ၏။ ဤေလာက၌ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရာရာတို႕သည္ ကံ၏ေစရာပင္ျဖစ္သည္။ သတၱ၀ါအားလံုးတို႕သည္ ထိုျခားရဟတ္ပမာ ကံ၏ စီမံရာကို ခံၾကရေလသည္။ ကံ၏စီမံရာကို၄င္း၊ ကံ၏ေစစားရာကို၄င္း နားလည္ႏိုင္ရန္ ဗုဒၶက ေအာက္ပါအတိုင္း ဆိုထားေပသည္။
      (က) သတ္ျဖတ္ခဲ့၍ အသက္တိုရ၊ မသတ္ျဖတ္ခဲ့၍အသက္ရွည္ရ။
      (ခ) ဖိႏွိပ္ညႇင္းဆဲခဲ့၍ ေရာဂါထူေျပာရ၊ မျပဳ႕ခဲ့သူတို႕က က်န္းမာရသည္။
      (ဂ) ေဒါသေၾကာင့္အရုပ္ဆိုးရ၍၊ ေဒါသမထြက္ေသာေၾကာင့္ အဆင္းလွ။
      (ဃ) မနာလို၀န္သိုခဲ့၍ ယုတ္ညံရ၊ ထိုသို႕မျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ ႀကီးျမတ္ရ။
      (င) မလွဴခဲ့၍ ဆင္းရဲရ၊ လွဴခဲ့၍ခ်မ္းသာရ။
      (စ) အမ်ိဳးယုတ္ညံ့ျခင္းက မႏွိမ့္ခ်၍၊ အမ်ိဳးျမတ္ရျခင္းက ႏိွမ့္ခ်ခဲ့ေသာေၾကာင့္။
      (ဆ) မထီမဲ့ျမင္ျပဳသူက ပညာကို မလိုလားေသာေၾကာင့္၊ ပညာလိုသူက ရွာေဖြဆည္းပူးခဲ့ေသာ ေၾကာင့္ဟူ၍ပင္ျဖစ္သည္။
      လာအိုလူမ်ိဳးအမ်ားစုက ဗုဒၶဘာသာ အလိုအေလွ်ာက္ ျဖစ္ေနၾကေပမဲ့၊ ေသၿပီးေနာက္တြင္ ဘာျဖစ္မည္ဆိုသည္ကို လံုး၀ နားလည္ျခင္းမရွိ၊ တတ္သိနားလည္ျခင္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ညာဏ္အလင္းကိုကား မရရွိၾက။ သင္ၾကားခံယူမူတို႕သည္လည္း ရႈပ္ေထြးေနၿပီး မရွင္းမလင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ တမလြန္အေရးဟူသည့္ အရာကိုပင္ နားလည္ျခင္းမရွိဘဲ ဘ၀မီးစာကုန္ခဲ့ၾကရသည္။ ေသသည္၏ အျခားမဲ့ဘ၀၌ ဘာျဖစ္မည္၊ ဘယ္ကိုသြားမည္ကိုလည္း မသိၾက။ တဖန္ ယခုသက္ရွိထင္ရား ရွိေနေသးသူမ်ားကလည္း ေသျခင္းတရား အား ရင္ဆိုင္ဖို႕အေရး မည္သုိ႕ျပင္ဆင္ထားၾကရမည္ကို မသိၾက။ ဘ၀ကို ေရဆုန္အတို္င္းေမ်ာလိုက္ရင္း၊ ဘာျဖစ္မည္ကိုလည္း ေတြးယူခ်င္းမရွိၾကေတာ့သည္မွာ လူအမ်ားစု၏ လက္ခံက်င့္သံုးမႈပင္ျဖစ္သည္။
      ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ေနထိုင္သည့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားပင္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ေသာ စကားကိုသာဆိုေနၾကၿမဲျဖစ္သည္။ အသုဘ ကိစၥမ်ားတြင္လည္း မ်က္လႊာကို ယပ္ေတာင္ျဖင့္အပ္ကာ “သတၱ၀ါ တစ္ခု၊ ကံတစ္ခု” သေဗၺသတၱာကမၼႆကာ၊ ဟူသာဆုိၾကသည္။ ၄င္းစကားစုသည္ အားေပးျခင္း မဟုတ္ေပ ေမ်ာ္လင့္ရာမဲ့ေနေသာအေျခအေနမွန္ကို မီးေမာင္းထိုးျပေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶေဂါတမ၏ စကားေတာ္အတိုင္း ၾကြလာေတာ္မူမည့္ ကယ္တင္ရွင္ ေယရႈခရစ္ေတာ္အား ဖူးေတြ႕ျခင္း မရွိေသးသ၍ လူထုႀကီးသည္ ေမ်ာ္လင့္ရာမဲ့မ်ားပင္ျဖစ္သည္။
` ႀကီးစြာေသာ လြဲမွားသည့္ ယံုၾကည္မႈကား ေသျခင္းေနာက္တြင္ “တေစၦ၊ သရဲျဖစ္ျခင္း” ဆိုသည့္အရာပင္ျဖစ္သည္။ အသက္ရွင္ခိုက္တြင္ ခ်စ္ခင္း၊ ၾကင္နာျခင္းေတြျဖင့္ ရွိၾကသည့္တိုင္ေအာင္ မိသားစု၀င္ ေသေသာအခါတြင္ကား လြန္စြာ ေၾကာက္လန္႕၍ မိမိတို႕ကိုမိမိ ကာကြယ္ရန္ ႀကိဳးမ်ားကာရံထားၾကၿပီး တေစၦ၊ သရဲမ်ား ၀င္မလာရန္ ဆီးတားထားၾကသည္။
      ေသဆံုးျခင္းတြင္ကား ရုပ္ႏွင့္ နာမ္ ခြဲခြါသည္ႏွင့္အမ် ခႏၶာရုပ္ကား ေျမမႈန္႕မွလာ၍ ေျမျမဳပ္ျခင္း (သို႕) သၿဂႋဳဟ္ျခင္း ျပဳရန္သာျဖစ္ေလသည္။ နံ၀ိညာဥ္မူကား ဘုရားရွင္စီမံ ခန္႕ခြဲရာအတိုင္း ခံရန္သာရွိေလသည္။ လူတို႕သည္ ၄င္းအရာကို သိရွိျခင္းမရွိၾကပါ။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ေသသည့္ေနာက္တြင္ ကံစီမံရာ အတိုင္း တေစၦ၊ သရဲ ျဖစ္ကာ လွည့္လည္သြားလာေနရမည္ဟု ထင္မွတ္မွားၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
      ေလာကတြင္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ျဖင့္ အသက္ရွင္က ဘာျဖစ္မည္နည္း။ ဘယ္သြားမည္နည္းဆိုတာကို မသိဘဲ အသက္ရွင္လိုပါသလား (သို႕) တမလြန္အတြက္ စိတ္ခ်မႈျဖင့္ အသက္ရွင္လိုပါသလား။ ၄င္းသည္ကား သင္၏ ေရြးခ်ယ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အေပၚတြင္ မွီတည္၍သာေနသည္။ 

၂။ ခရစ္ေတာ္၌ရွိေသာ ေမ်ာ္လင့္ျခင္း။

      ခရစ္ေတာ္၌ ေသလြန္သူတို႕၏ ေမ်ာ္လင့္ရာကား သမၼာက်မ္းစာတြင္ လြန္စြာရွင္းလင္းလွသည္။ ေသျခင္းတရားသည္ သဘာ၀တရား မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ကာမေၾကာင့္ မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၄င္းသည္ ဘုရားရွင္အား မနာခံဘဲ အျပစ္တရားကို ဖက္တြယ္ခဲ့ေသာ အက်ိဳးဆက္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ထိုအက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ တရားစီရင္ျခင္း ခံရမႈသည္ ေသျခင္းတရားျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္က ဖြင့္ျပထားေလသည္။
      အာဒံသည္ အျပစ္၌ က်ဆင္းခဲ့ၿပီး ေသျခင္းတရားကို ရင္ဆိုင္ရခ်ိန္၊ ဘုရားရွင္သည္ လွ်စ္လွ်ဴမထားဘဲ လူသားထုအားလံုးအတြက္ အႀကံအစည္ေတာ္ရွိထားသည္။ ၄င္းကား သားေတာ္ကို လူ႕ဇာတိအျဖစ္ ခံယူေစကာ ကၽြႏု္ပ္တို႕ကိုယ္စား အျပစ္တရားအတြက္ စီရင္ျခင္းကို ခံယူေစခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း လူ႕ဇာတိကိုခံယူျခင္း၊ ကိုယ္စားခံယူျခင္းႏွင့္ ခရစ္ေတာ္ဘုရား၏ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းသည္ လူသားအားလံုးအတြက္ မဟာေမ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးပင္ျဖစ္သည္။ သမၼာက်မ္းစာက “ေယရႈကလည္း၊ ငါသည္ ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္း၊ အသက္ရွင္ျခင္း အေၾကာင္းျဖစ္၏။ ငါ့ကိုယံုၾကည္ေသာသူသည္ ေသလြန္ေသာ္လည္း ရွင္လိမ့္မည္။ ငါ့ကိုယံုၾကည္၍ အသက္ရွင္ေသာသူ ရွိသမွ်တိုိ႔သည္လည္း ေသျခင္းႏွင့္ အစဥ္မျပတ္ ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။” ေယာ ၁၁း၂၅-၂၆။
      ေသျခင္းတရားေနာက္ ခရစ္ေတာ္၌ရွိေသာ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းႏွင့္ ဗုဒၶ၏ ေသျခင္းေနာက္ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းတို႕သည္ လံုး၀ကြဲျပားျခားနားသည္။ ခရစ္ေတာ္သည္ ေသျခင္းတရားေနာက္ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းသာမက ကမၻာ့ေလာက အားလံုးတို႕၏ အစအဆံုးတို႕ကိုလည္း ကြဲကြဲျပားျပား ျခားနာစြာေဖၚျပထားသည္။ သမၼာက်မ္းစာက လံုး၀ သံသရာ မရွိေၾကာင္းကို အတိအလင္းဆို၏ “လူသည္တခါတည္းေသ၍ ထုိေနာက္မွတရားစီရင္ေတာ္မူျခင္းကုိခံရသကဲ့သို႔၊” ေဟၿဗဲ ၉း၂၇။
      ဘုရားရွင္က လူတစ္စံုတစ္ဦးမ် ပ်က္ဆီးျခင္းငွါ အလိုေတာ္မရွိပါ။ ကၽြႏု္ပ္တို႕အားလံုး ေနာင္တ တရားႏွင့္အတူ ျပင္ဆင္ေပးေသာ ကယ္တင္ျခင္း အကၽြတ္တရားလမ္း ၊ မဂ္ယဥ္ကို ရာယူလိုက္ပါရန္ အလိုေတာ္ရွိသည္ ( ၂ ေပ ၃း၉ )။ ေလာကတြင္ သက္ရွိထင္ရွား ရွိေနသူ မွန္သမ် ယံုၾကည္၍ ဘုရားထံဆည္းကပ္သူတို႕သည္ အနိစၥတရားေၾကာင့္ ခြဲခြါျခင္း ( သို႕) ေသရေသာ္လည္း ျပန္လည္၍ ရွင္ရန္ လမ္းရွိသည္။ ခရစ္ေတာ္၌ သင္သည္ အိပ္ေပ်ာ္ (သို႕) ေသပါကလည္း ႏိုင္းထရျခင္း အခြင့္ရွိပါသည္။ ေသျခင္းကို ရင္ဆိုင္ရပါကလည္း တဖန္ထေျမာက္ျခင္းအခြင့္ကို ရ၍ လြတ္ေျမာက္ျခင္းအခြင့္ကို ရကာ အသက္ရွင္ရမည္။ အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာတို႕သည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ သြန္သင္ခ်က္တို႕ႏွင့္ လံုး၀ျခားနား၍ ဆန္႕က်င္ေနေသာအရာပင္ျဖစ္သည္။ ေအာက္ပါအတိုင္း ဥပမာ ျပဆိုပါမည္။ 


      က) ျပန္ရန္လမ္းရွိ။
            သမၼာက်မ္းစာက ခရစ္ေတာ္၌ ေသလြန္သူတို႕သည္ တဖန္ျပန္လည္၍ ေတြ႕ဆံုရန္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို အတိအလင္းဆိုသည္ ( ၁ သက္ ၄း၁၃)။ ခရစ္ေတာ္ဘုရားကိုယ္၌က သူ၏ တပည့္သာ၀က မ်ားအား သူသည္ တဖန္ၾကြလာဦးမည့္အေၾကာင္းကို ကတိေတာ္ေပးခဲ့သည္ ( ေယာ ၁၄း၁-၃)။ တပည့္သာ၀ကမ်ားႏွင့္ လူထု ၅၀၀ ေက်ာ္တို႕အားလည္း မ်က္၀ါးထင္ထင္ျပကာ သူတို႕မ်က္ေမွာက္၌ပင္ ေကာင္းကင္ဘံုသို႕ ခ်ီေဆာင္ျခင္းကို ခံယူစဥ္က တပည့္သာ၀ကတုိ႕အား ေကာင္းကင္တမန္က “အုိဂါလိလဲလူတို႔၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ေကာင္းကင္သို႔ ၾကည့္ေမွ်ာ္လ်က္ေန ၾကသနည္း။ သင္တို႔ႏွင့္ခြါ၍ ေကာင္းကင္သို႔ေဆာင္ယူျခင္းကို ခံေတာ္မူေသာ ထိုေယရႈသည္ သင္တို႔မ်က္ေမွာက္၌ ေကာင္းကင္သို႔ ၾကြသြားေတာ္မူသည္နည္းတူ တဖန္ၾကြလာေတာ္မူလတံ့ဟု ေျပာဆို၏။ ” (တမန္ေတာ္ ၁း၁၁)။ အထက္ပါ သမၼာက်မ္းစာက ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ခရစ္ေတာ္၌ ေသလြန္သူအားလံုးတို႕သည္ တဖန္ သူႏွင့္အတူ ျပန္လာရ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေမ်ာ္လင့္ျခင္းကို ေပးေသာ တရားပင္ျဖစ္သည္။ 


      ခ) ျပန္လည္ႏိုးထရျခင္း။
            သမၼာက်မ္းစာက ခရစ္ေတာ္၌ ေသလြန္သူတို႕သည္ လာဇရုကဲ့သို႕ပင္ အိပ္စက္ျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း သြန္သင္ေလသည္။ ခရစ္ေတာ္ဘုရားက သူ၏ တပည့္သာ၀ကတို႕အား “ငါတို႔အေဆြ လာဇရုသည္ အိပ္ေပ်ာ္၏။ သူ႔ကိုႏႈိးျခင္းအလိုငွါ ငါသြားမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ” (ေယာ ၁၁း၁၁)။ အဓိပၸါယ္ကား သင္သည္ ခရစ္ေတာ္၌ အိပ္ေပ်ာ္ပါက ျပန္လည္၍ ႏိုးထႏိုင္ခြင့္ရွိေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ေသလြန္သူအားလံုးတို႕သည္ ဘုရားရွင္ေရွ႕တြင္ တရားစီရင္ျခင္း ခံယူရန္ တဖန္ထေျမာက္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ ေကာင္းကင္နန္းႏွင့္ အပါယ္ဘံုတြင္ အသီးအသီးခံၾကရမည္၊ စံၾကရမည္ျဖစ္သည္။
      အထက္ပါျဖစ္စဥ္မ်ားကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ခရစ္ေတာ္အား ယံုၾကည္သူတို႕သည္လည္း အသက္ရွင္ ၾကလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္ ( ၁ သက္ ၄း၁၆)။ မည္ကဲ့သို႕ ထေျမာက္ရမည္ကို ၁ ေကာ ၁၅း၁-၅၈ တြင္ အတိအလင္းဆိုထားသည္။ ထိုမွတပါး သမၼာက်မ္းစာတြင္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားက လာဇရုကို အမည္ေခၚ၍ ထေျမာက္ေစခဲ့ျခင္းကလည္း စစ္မွန္ေသာ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းကို သာ၍တိုးပြားကာ ခိုင္မာေသာ ယံုၾကည္ျခင္းကို ျဖစ္ေစေသာအရာပင္ျဖစ္သည္။ ထိုမွ တဖန္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားကိုယ္၌ကလည္း ေသၿပီးေနာက္ သံုးရက္ေျမာက္တြင္ ရွင္ျပန္ ထေျမာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
  
      ဂ)။ လြတ္ရာလမ္းရွိျခင္း။
            လူသည္ ဒုကၡေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္မွ လြတ္ကင္းရန္ နည္းလမ္းရွိေသာ္လည္း၊ ေသျခင္းတရားအား လြန္ဆန္ရန္ကား လမ္းမရွိ။ ထိုသို႕ဆိုပါက ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္လည္း ေသျခင္းတရားကို ကၽြႏု္ပ္တို႕ လြန္ေျမာက္ႏိုင္ပါမည္ေလာ။ အေၾကာင္းအရာကား ခရစ္ေတာ္သည္ ကၽြႏု္ပ္တို႕အတြက္ ေသခံေတာ္မူျခင္းျဖင့္ လြတ္ေျမာက္ျခင္း အခြင့္ကိုရေၾကာင္း စိတ္ခ်မႈကို ျဖစ္ေစသည္။ ခရစ္ေတာ္က ကားတိုင္ေပၚတြင္ အသက္စြန္႕လွဴပူေဇာ္ၿပီးေနာက္ ကုိယ္စားျပဳ ယၾတာျပဳျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ရိုးရွင္းစြာ ဆိုရပါက “မယံုၾကည္သူမွန္သမ်သည္ သူတို႕၏ အျပစ္တြင္ ေသၾကရမည္” ျဖစ္သည္ ( ေယာ ၈း၂၄ )။ ယံုၾကည္ေသာသူတို႕မူကား တရားစီရင္ျခင္း ကို မခံရ ထာ၀ရ အသက္ကိုရသည္ျဖစ္၍ ေသျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ရျခင္းအခြင့္ကိုရသည္” ( ေယာ ၅း၂၄ )။ ေသျခင္းတရားကို မရင္ဆိုင္ရလိုပါက ဦးစြာ အျပစ္တရားမွ ကင္းလြတ္ရန္ လိုအပ္လွသည္။ ကယ္တင္ျခင္းသည္ အျခားေသာ လမ္းစဥ္တြင္ မရွိေသာေၾကာင့္ ထိုနည္းလမ္းတစ္ခုတည္းျဖစ္ေသာ ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္သာ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ လြတ္ရာလမ္း ရွိသည္ “ထိုသခင္မွတပါး အဘယ္သူမွ်ကယ္တင္ျခင္းအမႈကို မတတ္ႏိုင္။” (တမန္ ၄း၁၂ )။ ၄င္းသည္ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းျဖစ္ၿပီး အျပစ္တရား၏  စီရင္ျခင္းမွ  ဘုရားရွင္ျပင္ဆင္ေပးေသာ ကယ္တင္ျခင္းသို႕ ေရာက္ရန္လမ္းသည္ ေယရႈခရစ္ေတာ္အရွင္တစ္ပါးတည္းပင္ျဖစ္ေလသည္ ( မႆဲ ၁း၂၁)။
 

နိဂံုး။

      အသင္သည္ ထိုကိစၥအ၀၀ကို သိပါက ဘာထပ္လုပ္ဦးမည္နည္း။ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းကင္းေသာ ဘ၀ျဖင့္ အသက္ဆက္ရွင္လိုပါသလား၊ သို႕မဟုတ္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားအား ယံုၾကည္လာၿပီး ထာ၀ရအျပစ္စီရင္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ေသာ ဘ၀အသက္တာကို ရယူပိုင္ဆိုင္လိုပါသလား။ ထိုလမ္းစဥ္ကိ ေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ရန္ကား သင္၏ အငန္းအတာပင္ျဖစ္သည္။
      အသင္သည္ မွန္ကန္ေသာ လမ္းစဥ္ကို သိျမင္ၿပီးေနာက္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ကယ္ခၽြတ္ရွင္အား ယံုၾကည္ကိုးစား၍ မွန္ကန္ေသာ ဘ၀အတသက္တာကို ရယူႏိုင္ေစရန္မွာ ကၽြႏု္ပ္၏ ဆႏၵႏွင့္ ဆုေတာင္းခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။ ၄င္းသည္ကား ထာ၀ရ ဘုရားထားရွိေတာ္မူေသာ အႀကံအစည္ေတာ္ပင္ျဖစ္သည္။
 

သင္၏ အေတြးအေခၚႏွင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္။

            နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္ လူမိုက္သည္ ေသျခင္းသို႕ေရာက္ရတတ္၏၊
            မသိျခင္းေၾကာင့္ လည္ပင္းခိုင္မာေသာသူသည္ ေသျခင္းသို႕ေရာက္ရတတ္၏။
            ပညာရွိသည္ ေတြးေခၚခ်ိန္ဆ၍ ဆံုးျဖတ္တတ္၏၊ မိုက္ေသာသူမူကား မဆင္မျခင္ျပဳလုပ္ တတ္၏။ Inta Chathavongsouk 
 

၁။ ရွင္းလင္းစာ သိသည့္ေနာက္ ဘာဆက္လုပ္မည္နည္း။

      လာလတံေသာ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ဘုရားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ အနာဂတၱိစကား၊ ရွင္းလင္းခ်က္၊ သက္ေသသကၠာယႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ဗုဒၶ၏ သြန္သက္ခ်က္မ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ အသင္ဘာဆက္လုပ္မည္နည္း။
      ထိုဘုရားကို လက္ခံယံုၾကည္၊ကိုးစားျခင္းအားျဖင့္ သင့္ဘ၀ေျပာင္းလဲျခင္း အသက္တာရမည္ကို ယံုၾကည္ပါသလား။ အကယ္၍ သင့္ဘ၀အတြက္ အေရးမႀကီးဟု ထင္မွတ္ကာ ဥေပကၡာျပဳမည္ဆိုပါက သင့္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္စိတ္မေကာင္းပါ။ အကယ္၍ သင္က ထိုအရာတို႕သည္ မွန္ကန္၍ အေရးႀကီးေၾကာင္းသိရွိလက္ခံမည္ဆိုပါက ကၽြႏု္ပ္အင္မတန္မွ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူမိပါသည္။ သင့္အေနျဖင္ လက္ခံရရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရရွိသည္ျဖစ္ေစ သင့္ေရွ႕မွာ မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့ေသာအရာတို႕သည္ကား သင္၏ ေနာက္ဆံုးဆံုးျဖတ္ခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။ 


      က)။ အေရးမႀကီးဟုထင္သူမ်ားအတြက္။
            ေသသည္၏အျခားမဲ့ (သို႕) ရုပ္ႏွင့္ နာမ္ ခြဲသြားၿပီးေနာက္။ သင္၏ နာမ္သက္သည္ အဘယ္အရပ္သို႕ သြားမည္နည္း။ လူျပန္၀င္စားမည္ေလာ။ တေစၦ၊ သရဲျဖစ္မည္ေလာ။ ၀ိညာဥ္ဘ၀ျဖင့္ စာတန္မာရ္နတ္ႏွင့္အတူ အပါယ္ငရဲတြင္ ေ၀ဒနာ ခံစားရမည္ေလာ။ သို႕မဟုတ္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္အတူ စံျမန္းရမည္ေလာ၊ သင္၏ ထင္ျမင္ခ်က္အရ လက္ရွိ အေနျဖင့္ ေသဆံုးသြားပါက ဘယ္သို႕ျမန္းရမည္ဟုထင္ပါသနည္း။ ေလာကီသားအားလံုးတို႕ သိသည့္အရာမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ တမလြန္အေရးအတြက္ အသင့္ရွိရမည္။ အမ်ားစုက ဤအရာသည္ ကၽြႏု္ပ္တို႕ မသိႏိုင္ပါဟုဆိုကာ ဥေပကၡာျပဳထားၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က အမွန္ကို မသိဘဲ ဇြတ္မွိတ္ယံုၾကည္ကာ ေနၾကသည္။  ဘယ္ကဲ့သို႔ပင္ သိသည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ျဖစ္ေစ ခရစ္ေတာ္ဘုရားအား ယံုၾကည္ကိုးစားျခင္းမရွိပါက ေအာက္ပါ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို အမွန္ရင္ဆိုင္ရေပမည္။
            (၁)။ ဤေလာကတြင္ ခရစ္ေတာ္အား ျငင္းပယ္ခဲ့ပါက တမလြန္တြင္ အံ့ၾသျခင္းႏွင့္ ခရစ္ေတာ္ကို ဖူးေတြ႕ရမည္။
            (၂)။ ခရစ္ေတာ္၏ တရားစီရင္ျခင္းအတိုင္း အပါယ္ငရဲသို႕သြားရမည္ကိုသိလ်က္ ႀကီးစြာ ေနာင္တရရမည္။
            (၃)။ ထာ၀ရ ငရဲမီးအိုင္တြင္ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ရာခံစားရမည္။
            (၄)။ လူမ်ိဳးတိုင္း၊ ဘာသာတိုင္း ေနာက္ဆံုးတြင္ ခရစ္ေတာ္၏ စီရင္ျခင္းအတိုင္း ဒူးေထာက္ကာ ခံယူရမည္။ 


      ခ)။ အားလံုးကယ္တင္ျခင္းရရန္ ဘုရားအလိုေတာ္ရွိသည္။
            ဘုရားရွင္သည္ အားလံုးေနာင္တရ၍ သူႏွင့္အတူ ထာ၀ရ နန္းအမတတြင္ စံစားရန္ အလိုေတာ္ရွိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း လူသားတိုင္းအား အခြင့္အလမ္းကို ေပးေတာ္မူသည္။ ဘုရားရွင္သည္ ခရစ္ေတာ္၌ ျပန္လည္၍ အားလံုးသင့္ျမတ္ရန္ အလိုရွိသည္ ( ေရာမ ၅း၁ )။ ထာ၀ရအသက္ကို၄င္း ( ၁ ေယာ၊ ၅း၁၁-၁၂)၊ ၾကြယ္၀ေသာ အသက္တာကို၄င္း( ေယာ ၁၀း၁၀ )၊ ထုိမွ်မက ထာ၀ရ ဘုရားႏွင့္အတူ အို၊ နာ၊ ေသျခင္းကင္းရာ မွာ ထာ၀ရ အတူစံစားေစရန္ ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္ အပါယ္ပိတ္လမ္းကို ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။ 


      ဂ)။ လူတိုင္းက ၿငိမ္သက္ျခင္းကို အလိုွရွိသည္။
            ျပႆနာကား လူအေပါင္းတို႕သည္ ဒုစရိုက္ကိုျပဳ၍ ဘုရားသခင့္ေရွ႕ေတာ္၌ အသေရပ်က္ၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္ ( ေရာမ ၃း၂၃ )။ ထိုအျပစ္တရားေၾကာင့္ပင္ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ေအာက္ပါအက်ိဳးဆက္မ်ားကို ခံစားၾကရသည္။
            (၁)။ ဒုကၡဆင္းရဲ၊ ၀မ္းနည္းမူမ်ား။
            (၂)။ ရုပ္ပိုင္းေသျခင္း။
            (၃)။ နာမ္သက္ေသျခင္း။
            (၄)။ စာတန္မာရ္နတ္ႏွင့္အတူ စီရင္ျခင္းကိုရင္ဆိုင္ရန္။
            (၅)။ထာ၀ရ ငရဲမီးအိုင္ဟူေသာ လမ္းဆံုးတုိ႕ပင္ျဖစ္သည္။ 


      ဃ)။ အသက္ရွင္စဥ္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္မဆိုင္သူမ်ား ေရွာင္လြဲမရသည့္ငါးခုေသာအရာ။
            ကၽြႏု္ပ္တို႕ အျပစ္ကိုယ္စား ခရစ္ေတာ္အား ကုိယ္စား၀င္ေစျခင္းျဖင့္ လံုေလာက္ေသာ လြတ္ရာလမ္းကို ဘုရားရွင္ျပင္ဆင္ေပးခဲ့သည္ ( ၂ ေကာ၊ ၅း၂၁)၊
            ခရစ္ေတာ္အား ယံုၾကည္ဆည္းကပ္ကိုကြယ္ေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ ေရွ႕ေတာ္တြင္ အျပစ္တင္ခြင့္ႏွင့္ ကင္းလြတ္ကာ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းအခြင့္ကို၍ ၿငိမ္သက္မူကိုခံစားႏိုင္သည္ ( ေရာ၊ ၅း၁)။
            ကၽြႏု္ပ္တို႕ ရုပ္နာမ္ခႏၶာ ေသေသာ္လည္း နာမ္သက္၀ိညာဥ္ကား ေသမည္မဟုတ္ ( ေယာ၊ ၅း၂၄၊ ၁၁း၂၅)။ ေနာက္ဆံုးေသာေန႕တြင္  နာမ္သက္၀ိညာဥ္သည္ ငရဲသို႕ သြားစရာမလိုဘဲ စီရင္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ျခင္းအခြင့္ကိ ရၾကသည္ ( ေယာ၊ ၄း၁၈၊ ၅း၂၄)။
            ဘုရားရွင္က လူသားတို႕အား အျပစ္တရားမွ ကင္းလြတ္ေစ၍ ၊ နန္းအမတ ၀င္စားႏိုင္ေစေရး၊ သားေတာ္ ေယရႈခရစ္ေတာ္ကို ေစလြတ္၍ ကယ္တင္ေစခဲ့သည္။ အျခားသူ၊ အျခားလမ္း တို႕သည္  စာတန္မာရနတ္၏ လမ္းစဥ္ပင္ျဖစ္သည္။ အထက္ေဖၚျပပါ တရားစီရင္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္စိမ့္ေသာငွါ၄င္း၊ မိမိတို႕၏ ဘ၀ေနာင္ေရးကို အပါယ္ငရဲမွ ကင္းလြတ္၍ တမလြန္အတြက္ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ လက္ဦးမႈကို ရယူလိုသူတို႕သည္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားအား အခ်ိန္အခါမလင့္မွီ ယံုၾကည္လက္ခံဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ျခင္းကို ျပဳသင့္လွေပသည္။ 
 

၂။ သြန္သင္ခ်က္ကို လက္ခံသူတို႕အတြက္ လမ္းၫႊန္ခ်က္။

      (၁)။ ခရစ္ေတာ္ ေယရႈဘုရားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္းေသာ ဗုဒၶ၏အနာဂတ၀ံစကားတို႕သည္ အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္းသိပါ။
      (၂)။ အျပစ္သားျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ဖန္ဆင္းရွင္အစား ဖန္ဆင္းခံကို ကိုးကြယ္ေနေၾကာင္း၀န္ခံပါ။
      (၃)။ ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ ဘ၀ေနာင္ေရးအတြက္ ခရစ္ေတာ္သည္ ဘုရားဖြင့္ျပေသာ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ျဖစ္ေၾကာင္းလက္ခံယံုၾကည္ပါ။
      (၄)၊ အျပစ္ကို၀န္ခ်၍ မ်က္ကန္းယံုၾကည္ျခင္းကိုစြန္႕ပယ္ကာ ေနာင္တႏွင့္အတူ ဆည္းကပ္ပါ။
      (၅)။ ခရစ္ေတာ္အား သင္၏စိတ္ႏွလံုးတြင္ အုပ္စိုးရန္ ေခၚဖိတ္လက္ခံပါ။
      (၆)။ အထက္ပါ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို အမွန္ျပဳပါက ေအာက္ပါ ဆုေတာင္းခ်က္ကို လိုက္ဆိုပါ။
            “ျမင့္ျမတ္လွေသာ အဖဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြႏ္ု္ပ္ကို အသက္ေပး၍ ဖန္ဆင္းရွင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည့္အတါက္ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္အား မသိခဲ့သျဖင့္ ျငင္းပယ္ခဲ့မူမ်ားအတြက္ ေတာင္းပန္ပါ၏၊ ကၽြႏ္ုပ္ကိုခ်စ္၍ အျပစ္ေၾကြးယၾတာကိုျပဳကာ ေသျခင္းမွ ၊ ျမဳပ္ႏွံျခင္း သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႕တြင္ တဖန္ျပန္လည္ ထေျမာက္ေတာ္မူခဲ့သည္ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါ၏၊ ကၽြႏု္ပ္ ႏွလံုသားတြင္ အရွင္သခင္အျဖစ္ ၀င္ေရာက္ အုပ္စုိးလွ်က္ လမ္းျပေတာ္မူပါ၊ ေယရႈနာမေတာ္ျဖင့္ ဆုေတာင္းပါ၏။ အာမင္= အာမဘေႏၱ။” 


      က။ သင့္အတြက္ အထူးၫႊန္ၾကားခ်က္။
            အေရးႀကီးေသာ အခ်က္သည္ကား သင္၏ အေသြးအသား၊ ကာမဂုဏ္တို႕အတိုင္းအသက္မရွင္ဘဲ၊ ဘုရားအလိုေတာ္ႏွင့္အညီ အသက္ရွင္ပါက ေလာကီသားမ်ားကဲ့သို႕ ေမ်ာ္လင့္ရာမဲ့ျခင္း ဘ၀ကိုခံစားရေတာ့မည္မဟုတ္။ ဘုရားရွင္၏ အခြင္ေတာ္တည္းဟူေသာ စကားေတာ္တို႕သည္ကား သင့္အတြက္ ယခုဘ၀၊ ေနာင္ဘ၀အတြက္ တိက်ေသာ အာမခံခ်က္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။

      ခ။ ဘာသာတရားတို႕သည္ ေကာင္းေသာ္ျငားမျပည့္စံု။
            ဘာသာတရားတုိ႕သည္ ေကာင္းေသာ္ျငားလည္း ခၽြင္းခ်က္မဲ့မဟုတ္ပါ။ ၄င္းတို႕သည္ သင္၏ ဘ၀အတြက္ လိုအပ္မႈအခ်ိဳ႕တို႕ကို ေပးစြမ္းေသာ္လည္း ေအာက္ပါ အခ်က္သံုးခ်က္ကိုကား ဘယ္ေသာအခါမွ ေပးစြမ္းႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။
            (၁)။ စစ္မွန္ေသာ ဘုရား။
            (၂)။ အျပစ္လြတ္ျခင္းတရား။
            (၃)။ ထာ၀ရ နန္းအမတတို႕ပင္ျဖစ္သည္။
                  အထက္ပါ အရာတို႕ကို ရရွိႏိုင္ေသာ ေနရာကား ေယရႈခရစ္ေတာ္သာလွ်င္ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမူကား ထိုေယရႈခရစ္သည္ ဗုဒၶက ေစာင့္စားေမ်ာ္လင့္ရန္ ေဟာၾကားထားခဲ့ေသာ အရိေမတၱယ် ကယ္ခၽြတ္ရင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္ ( ၁ ေယာ၊ ၅း၂၀)။ ထိုခရစ္ေတာ္ကား ကၽြႏ္ုပ္တို႕၏ အျပစ္ႏြံတြင္းမွ ေရြးႏူတ္ျခင္းအလို႕ငွါ ဤေလာကသို႕ ၾကြလေသာအရွင္ျဖစ္သည္ ( မႆဲ၊ ၁း၂၁)၊ သာမက ဘုရားႏွင့္ လူသားတုိ႕အား ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေစ၍ နန္းအမတကို ပို႕ေဆာင္ေပသည့္ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ပင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ 


      ဂ။ စာရႈသူအတြက္ဆုေတာင္း။
            ခမည္းေတာ္ဘုရား၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ သားေတာ္ဘုရား၏ ေက်းဇူးကရုဏာႏွင့္ ၀ိညာဥ္ေတာ္ဘုရား၏ မိတ္သဟာယႏွင့္ ကြယ္ကာေစာင့္မျခင္းသည္ သင့္အေပၚမွာ ညာဏ္ပညာႏွင့္တကြ ထာ၀ရ တည္ရွိတည္ေနပါေစေသာ္။ 
      ဤစာအုပ္ကို ဖတ္ရႈၿပီး၍ အသက္တာကို ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္ထံတြင္ ဆည္းကပ္အပ္ႏွံသူမ်ား (သို႕) ေမးစရာေမးခြန္းရွိသူမ်ားသည္ စာအုပ္၏ ေနာက္တြင္ေဖၚျပေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ လိပ္စာသို႕ ေရးသား ေမးျမန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း ေမတၱာျဖင့္။ 
            Inta Chanthavongsouk
The Lao Conference of Churches
P.O.Box 845
La Mirada, CA 90637
(562)974-4651 Ext. 3126, Fax. (562) 943-0160
 
Buddha's Prophecy of the Messiah
First Editon
October 1999
Printing 1000 copies 
Copyright©1999,LCC
The Lao Conference of Churches



 
Bibliography 
The following books are published in the Thai language except the Christian Bible. 

1. Issan Literature by Precha Pinthong,  Self Published, October 1979.
2. History of Religions by Souchip Ponyanouphab Published by Thai Department of Religion, 5^th Edition 1983.
3. Comparison of Religion by Sathian Phathalangsy Published by Peavithaya, Bangkok, 1944.
4. The Buddhist Bible, by Phrasir Visouthvong, Phrasiing Chaingmai, 23,1944 Published by the Thai Bible Society.
5. The Bible Old and New Testament, Published by the Thai Bible Society, Bangkok, 1988.
6. Buddhist Bible, People's Edition, by Souchip Ponyanouphab, Mahakudsarad College,1975.
7. History of Buddhism from His Own Mouth, by Thammathamsaya Foundation, 1970.
8. Lao Cultural Awareness, Self Published by John C. Kounthanpanya.

Read More

ကာမအက်ိဳးဆက္ႏွင့္ ကာမမွလြတ္ရာလမ္း။

ဟိႏၵဴႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာတြင္ ကာမဟူသည္ လူ၏မေကာင္းဆံုး အမႈအရာကိုျပဆိုၿပီး၊ သူ၏အျပစ္တ သေဘာဘ၀အေျခအေနႏွင့္ သူ၏ ေနာက္ဘ၀ကို အဆံုးအျဖတ္ျပဳေသာအရာအျဖစ္ဆိုသည္ ( Webster's New 20th Century Dictionary) ။

      ``လူသည္ တစ္ခါတည္းေသ၍ ထို႕ေနာက္တရားစီရင္ျခင္းခံရမည္ ´´ ေဟၿဗဲ ၉း၂၇။
      သမၼာက်မ္းစာ၍ ရွင္းလင္းစြာသိရသည္မွာ လူသည္တစ္ခါတည္းေမြး၍ တစ္ခါတည္းေသျခင္းတရားကို ရင္ဆိုင္ရရန္ သာရွိသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ ငယ္စဥ္က သင္ၾကားခဲ့ရသကဲ့သို႕ အႀကိမ္မ်ားစြာ ေမြးဖြားျခင္းဟူေသာ သံသရာ အမွန္တကယ္မရွိပါ။

၁။ကာမ။

      တစ္ႀကိမ္တစ္ခါတံုးက ဗုဒၶ၏ ေနာက္လိုက္ အရဟံက ကာမမွ အဘယ္သို႕ လြတ္၍ အကၽြတ္တရားလမ္းသို႕ ေရာက္ႏိုင္သနည္း? ဟုေမးရာတြင္ ဗုဒၶက ေအာက္ပါအတိုင္းေျဖခဲ့ေလသည္။
      ``ထမ္းပိုးသည္ ေရေပၚတြင္ သံုးႏွစ္ေပါေလာေပၚေနၿပီး၊ မ်က္မျမင္ လိပ္တစ္ေကာင္ကိုရွာေဖြ ခိုင္း၍ ထိုသံုးႏွစ္ ေပါေလာေပၚေနေသာ ထမ္းပိုးကို မ်က္မျမင္လိပ္က ရွာေတြ႕ပါက သင္သည္ အကၽြတ္တရားလမ္းသို႕ ေရာက္ေပမည္´´ ဆိုေသာ စကားပင္ျဖစ္သည္။
      ``အပါယ္ငရဲသို႕ ပို႕ေစေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ ဆယ္ခုတြင္ တစ္ခုကို သင္ခ်ိဳးေဖါက္ပါက သင္သည္ ငရဲ၍သာလွမ္းရေပမည္´´ ဆိုေသာစကားပင္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာမူျပဳရပါက ``တစ္တက္စားလည္း ၾကက္သြန္၊ ႏွစ္တက္စားလည္းၾကက္သြန္´´ ပင္ျဖစ္ေလသည္။
      အထက္ပါ အျဖစ္အပ်က္မွတ္တမ္းမ်ားအရ ဗုဒၶက ကၽြႏု္ပ္တို႕အား ရွင္းလင္းစြာ သိျမင္ေစသည္မွာ ဥပုဒ္၊ သီလ၊ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္စေသာ အရာမ်ားျဖင့္ လူသည္ မိမိကိုယ္ကို မိမိမကိုးစားႏိုင္ေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထိုမွ်မက အျပစ္၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ဗုဒၶကိုယ္ေသာ္မွ ကိုးစား၍ မရႏိုင္ေၾကာင္း မိန္႕ဆိုေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ အေၾကာင္းအရင္းႏွစ္ရပ္ကိုေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။
      (က)။ လူသည္ ဥပုဒ္၊ သီလကိုလံုၿခံဳေအာင္ မေစာင့္ထိန္းႏိုင္ျခင္း။
      (ခ) ဗုဒၶ၍ ကယ္တင္ျခင္းမ်ိဳး ရွိပါက အထက္ပါစကားကို ေဟာၾကားမည္မဟုတ္။
            သံုးႏွစ္တိုင္တိုင္ ျမဳတ္ေနေသာ ထိုထမ္းပိုးႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ ၊ သင္က သံုးရက္ပင္ေမ်ာလိုက္ဦးေတာ့ တစ္ဖန္ကန္းေနေသာ လိပ္ကိုရွာခိုင္းပါက အဘယ္သို႕ေတြ႕ႏိုင္ပါအံ့နည္း။
      ဗုဒၶက ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ ( ကာယ) အျပစ္သံုးမ်ိဳးကိုေဖၚျပပါသည္။ စကားႏွင့္ပါတ္သက္၍လည္း ( ၀စီ ) ေလးမ်ိဳး၊ စိတ္ႏွင့္ပါတ္သက္၍လည္း ( မေနာ ) သံုးမ်ိဳးထပ္၍ခြဲျခားျပပါသည္။
      (၁) ကာယကံ အျပစ္တြင္ကား။
            သတ္ျခင္း၊ ခိုးျခင္း၊ ကာမအရာမွာ မွားယြင္းျခင္း။
      (၂) ၀စီႏွင့္ပါသတ္၍ကား။
            လိမ္ညာျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းစြာစကားဆိုျခင္း၊ သိမ္ဖ်င္းေသာစကားေျပာျခင္း၊ မလိုတမာေျပာျခင္း။
      (၃) မေနာႏွင့္ပါတ္သက္၍ကား။
            ေဒါသ၊ မေကာင္းၾကံစည္မႈ၊ တပ္မက္မူ၊ စေသာ အရာတို႕သည္ ဗုဒၶ၏ စကားေတာ္လာ
အျပစ္တရားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ 

၂။ ကာမအက်ိဳးဆက္။

      ဗုဒၶက မွားယြင္းေသာအေတြးအေခၚမ်ားေၾကာင့္ ေျမြျဖစ္ရေသာ မဟာအာေသာက မင္းႀကီးအေၾကာင္းကို ဤသို႕ဆိုခဲ့ေလသည္။
      ``မဟာအာေသာကမင္းႀကီး အသက္ရွင္စဥ္က တရားဘ၀နာ ပြားမြားျခင္း၊ အလွဴဒါနေပးျခင္းႏွင့္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳေရးတို႕ကို အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားကာ အၿမဲမျပတ္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့ေလသည္။ သူသည္ ဗုဒၶ၏ လမ္းစဥ္ကို ရိုးသားစြာျဖင့္ နာခံလိုက္ေလွ်ာက္၍ ဘာသာ သာသနာတြင္ ကထိန္သကၤန္းလည္း ႀကီးက်ယ္ခန္းနားစြာ လွဴဒါန္းခဲ့ည္။ တစ္ေန႕ ဘုရားေက်ာင္းသို႕ ျဖတ္လမ္းမွ သြားစဥ္ ေရကန္၍ ငါးမ်ားျမဴးတူးေနသည္ကိုေတြ႕ရာ ``ဤငါးမ်ားကိုဖမ္း၍ အခ်ဥ္ျပဳကာစားရေလလွ်င္ အဘယ္မွ်ေကာင္းလိမ့္မည္နည္း´´ ဟုလက္ေတြ႕မပါ ၊ မျပဳအားဘဲ အေတြးကေလးတစ္ခုျပဳမိလိုက္ေလသ္ည။ အရြယ္ရလာေသာအခါတြင္ကား အာေသာကမင္းႀကီးသည္လည္း ေသလြန္သြားေလ၏။
      ေကာင္းရာဘံုတံခါးသို႕ ေရာက္ေသာအခါတြင္ ေကာင္းရာဘံုေစာင့္က ၀င္ခြင့္မေပးဘဲ သူ၏ အကုသိုလ္အေၾကြးအားေပးဆပ္ရန္ ျပန္သြားခိုင္းလိုက္ေသာေၾကာင့္ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ေျခအနီးတြင္ စပါးႀကီးေျမြအျဖစ္ခံယူရေလသည္။ ေျမြသည္ ငါးကိုစားျခင္းမွာ သဘာ၀ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လွည့္လယ္ကာ ရွာေဖြစားေသာက္ေနရေလ၏။ ( စိတ္ျဖင့္ပင္ ဤသို႕က်ခံရက လက္ေတြ႕ စားေနေသာအက်ိဳးကား အဘယ္ေသာအခါတြင္ တစ္ပါတ္လည္ေလဦးမည္နည္း *ဤကားစကားခ်ပ္တည္း)။
      မဟာအာေသာကမင္း မရွိသည့္ေနာက္ သားေတာ္ အာေသာကမင္းသည္ နန္းထိုင္ေလ၏။ သူသည္လည္း ဥပုဒ္သီတင္းသီလတို႕ကို ျပင္းထန္စြာ ေစာင့္စည္းလိုက္နာကာ ပ်ံ၍တက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ အလွဴဒါနအစုစုကိုျပဳေလသည္။ သူသည္လည္း ေသလြန္သည့္ေနာက္ ေကင္းရာဘံုသို႕ ေရာက္ေသာအခါ သူ၏ဖခင္အေၾကာင္းကို ေမးျမန္ေလသည္။ အဆံုးတြင္ကား သူ႕ဖခင္သည္ ေျမြႀကီးျဖစ္၍ သားစိမ္းငါးစိမ္းမ်ားကို ရွာေဖြစားေသာက္ေနရမွန္း သိရွိရေလသည္။
      ``ခင္မ်ား ေတြ႕လိုပါက ထိုေျမြႀကီး၏ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းလိုက္သြားပါ´´ ဟုဂိတ္ေစာင့္ကေျပာဆိုေလေသာအခါတြင္၊ သူသည္ ထပ္ခ်ပ္မကြာ ေျခရာခံ၍ လိုက္ရာ အဆံုးစြန္ေသာ ေတာနက္ႀကီးထဲ၌ အလြန္ႀကီးမားေသာ ေျမြႀကီးကို ေတြ႕ျမင္ရာ ေျမြကလည္း သူ႕ကိုေတြ႕သျဖင့္ ေတြ႕၍ စားၿမိဳရန္သာ ဆႏၵျပင္းထန္ေသာေလေတာ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သားျဖစ္သူက စ၍ ကားဆို၏။
      ``ကၽြႏု္ပ္ကား လူ႕ဘ၀တံုးက ဖခင္ရဲ့သားပါ´´
      ``မင့္ဟာ ငါ့သားမွန္ရင္ ငါ့ေခါင္းကေနၿပီး အျမီးတိုင္ေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္လွည့္ပါ၊ မက်ပါက သင့္အား ငါ့သားအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳၿပီး၊ က်ပါက သင့္ကို ငါစားစရာအျဖစ္သာ အသိအမွန္ျပဳေပမည္´´
      သားျဖစ္သူကလည္း ေကာင္းမြန္စြာ ေလွ်ာက္ျပေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေမးခြန္းထုတ္၍ ေမးေလသည္မွာကား။
      ``အဘယ့္ေၾကာင့္ သည္လိုျဖစ္ရတာလည္း အေဖ၊ အေဖသည္ လူ႕ဘ၀၌ အက်င့္သီလျပည့္စံုခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား၊ ထိုဒါန၊ သီလ၊ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္တို႕၏ အက်ိဳးဆက္ကို မခံစားရေတာ့ဘူးလား? ေနာက္ၿပီး အေဖ ့ အျပစ္ေတြအတြက္ ဘယ္မွ်ေလာက္ေသာ အတိုင္းအတာကာလအထိ ေပးဆပ္ေနရမွာလည္း အေဖ?´´
      ``ငါ၌ ရွိေသာ အၾကးခြံႏွင့္အမွ် ငါသည္ သံသရာလည္၍ ၀ဋ္ေၾကြးကို ေပးဆပ္ရဦးမယ္သား´´
      အထက္ေဖၚျပပါျဖစ္စဥ္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၌၊ သီလတို႕က ေပးဆပ္ရန္ရွိေသာ ၀ဋ္ေၾကြးမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႕ေသာ ၀ဋ္ေၾကြးအျပစ္တရားခံရန္ အျပစ္တရားကို က်ခံရန္မွာ ပင္ပန္းႀကီးစြာ လုပ္ေဆာင္ရန္ မလိုေတြးေတာရံုမ်ပင္ျဖစ္သည္။
      အထက္ေဖၚျပပါနည္းတူ ေယရႈခရစ္ေတာ္ဘုရားက မႆဲ ၅း၂၂၊၂၈ တို႕တြင္ သတ္ျခင္း၊ သူ႕မယားကိုျပစ္မွားျခင္း အေၾကာင္းကိုဆိုခဲ့ေလသည္။ လက္ေတြ႕ က်ဴးလြန္ရန္ မလိုစိတ္ကူးကာမွ်ျဖင့္ ထိုအျပစ္ကို က်ဴးလြန္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္းဆိုခဲ့ေလသည္။ အေၾကာင္းအရင္းမွာကား စိတ္သည္ အျပစ္အားလံုးအတြက္ အရင္းအျမစ္ပင္မဟုတ္ပါလား။
      ဗုဒၶက သူ၏ ေနာက္ဆံုးေသာ အခ်ိန္ကာလ ကေလးတြင္ သူ၏ ေနာက္လိုက္တို႕အား အျခားအျခားေသာ စကားမ်ားကိုမွာၾကားမိန္႕ဆိုခဲ့ေလသည္။
      (၁) ရုပ္တုဆင္းတုျပဳလုပ္ ကိုးကြယ္ျခင္းမျပဳရန္။
      (၂) ထာ၀ရဘုရားကို ကိုးစားေမွ်ာ္လင့္ရန္။
      (၃) အျပစ္တရားမွ လြတ္ရာလမ္းရွာရန္ သို႕မဟုတ္ ပ်က္စီးျခင္းက ၀ါးၿမိဳလိမ့္မည္။
      (၄) ဘုရားအား စိတ္၊ ၀ိညာဥ္၊ သမၼာတရားျဖင့္သာ ကိုးကြယ္ျခင္းျပဳရန္( အလွဴဒါန အပယိကမဟုတ္)။
      (၅) ဗုဒၶသာသနာ သံုးေထာင္ေနာက္တြင္ ရုပ္တုမ်ား လြင့္ေပ်ာက္၍ ကမၻာႀကီးအား မီးျဖင့္ ဖ်က္စီးမည္ဆိုေသာ စကားတို႕ပင္ျဖစ္သည္။
 

၃။ ကာမအျပစ္မွ လြတ္ရာလမ္း။

      ကာမအျပစ္တရားေၾကာင့္ လူသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ တမလြန္ဘ၀ကို မရႏိုင္ေၾကာင္း၊ ဟိႏၵဴႏွင္ ဗုဒၶဘာသာတို႕က သြန္သင္ၫႊန္ျပေလသည္။ ဟိႏၵဴတို႕၏ နည္းအရ လူတို႕တြင္ အဆင့္ဆင့္ရွိေလသည္။
      အဆင့္တစ္-
            အဆင့္တစ္တြင္ ဘုရားသံုးဆူႏွင့္ ဘုရားမသံုးဦးပင္ျဖစ္သည္။ Vishnu ဘုရားက ကာကြယ္ေပးျခင္း၊ Siva မူကား ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္ Pham ဘုရားကေတာ့ ဖန္ဆင္းျခင္းအရွင္တို႕ျဖစ္သည္။ ထိုသံုးဆူေသာ ဘုရားတို႕သည္ ဟိႏၵဴအတြက္ အေရးပါလွၿပီး ``ဥံဳ´´ ဟူေသာ စကားလံုးကိုျဖစ္ေစသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ေရွးလူႀကီးသူမတို႕က၄င္း လူလတ္တန္းစားတို႕က၄င္း၊ ထိုအရာျဖင့္အစျပဳ မန္းမႈတ္ၾကေလသည္။ ထို ``ဥံဳ´´ သည္ ဘုရားသံုးဆူကို ၫႊန္းၿပီး ၄င္းတို႕သည္ အသက္၏ မူလအျမစ္တည္ရာအျဖစ္ မွတ္ယူၾကေလသည္။
      အဆင့္ႏွစ္ -
            ဟိႏၵဴတို႕၏ ယံုၾကည္ခ်က္အရ ၄င္းအဆင့္မွာကား ၊ လူ၊ နတ္၊ ၀ိညာဥ္၊ ေကာင္းဆိုးစေသာ ေရာယွက္ေနေသာ အဆင့္ျဖစ္သည္၊ ဆိုလိုရင္းကား လူတစ္ပိုင္း၊ နတ္တစ္ပိုင္း စေသာ အလယ္အလတ္ အဆင့္ပင္ျဖစ္သည္။
      အဆင့္သံုး -
            ထိုအဆင့္ကား ေနာက္ဆံုး အဆင့္ျဖစ္ၿပီး ၄င္းတို႕တြင္ ေရ၊ ေျမ၊ ေတာေတာင္၊ ေက်ာက္၊ သစ္ပင္၊ လူ၊ တိရိစၧာန္တို႕လည္းပါ၀င္ေနသည္။
      လူတို႕က အထက္အရပ္ကိုေမွ်ာ္ေသာ္လည္း သူတို႕၏ ေန႕စဥ္ အျပစ္ေၾကြးက ေအာက္ကိုသာစြဲခ်ၿပီး၊ ၀ဋ္ေၾကြးမ်ားကို ေပးဆပ္ေနၾကရေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ဆိုးညစ္ေသာ လူတို႕သည္ အျပစ္ကာမမွ လြတ္ေျမာက္ရာ လမ္းမရွိျဖစ္သည္။ ၄င္းသည္ကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ႏွင့္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္တို႕၏ မစားရ၀ခမန္းလိလိ အိမ္မက္ကိုမက္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
      ထို႕ေၾကာင့္ အထက္ပါ ဘာသာတရားမ်ား၏ အနာဂတၱိစကားေတာ္ႏွင့္အညီ ``ေနာင္တြင္ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ၾကြလာေတာ္မူမည္´´ ဟူ၍ ေတြ႕ရေလသည္။ ဗုဒၶက ထိုအရွင္သည္ လူတို႕အား အျပစ္ငရဲမွ ကယ္တင္၍ နန္းအမတသို႕ ပို႕ေဆာင္မည့္ မဂၢင္ေဖာင္အျဖစ္၄င္၊ ေရႊေဖာင္ႀကီးအျဖစ္၄င္း သံသရာမွ လြတ္ေစမည္ဟုဆိုခဲ့ေလသည္။ ဟိႏၵဴဘာသာတြင္လည္း ၀င္းပေသာ အဆင့္ရွိသူတို႕က ေပၚလာ၍ သူ၏အမည္ကား ကန္လီ* ဟူ၍တြင္ၿပီး အျပစ္တရားတြင္ ေမႊ႕ေလွ်ာ္သူမ်ားအဖို႕ ဓါးကိုယူေဆာင္လာကာ စီရင္ျခင္းျပဳမည္ဟု ဆိုခဲ့ေလသည္။ ဤကမၻာအဆံုးတြင္ ကမၻာအသစ္ စလိုက္မည္ဟုလည္း ဆိုခဲ့သည္။
      * Quoted from the comparison of Religions, page 540 , in the Thai language.
      ကၽြႏု္ပ္အတြက္မူကား ဆင္းရဲ၊ ဒုကၡ၊ အို၊ နာ၊ ေသျခင္း စေသာ သံသရာတြင္းမွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေသာ ဘ၀မွ ႀကီးမားေသာ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ထိုလြတ္ေျမာက္ရာလမ္းကား လူသားအားလံုးကို အျပစ္မွ ေရြးႏႈတ္ကယ္တင္ျခင္းငွါ ၾကြလာေတာ္မူေသာ ကယ္တင္ရွင္ ေယရႈခရစ္ေတာ္ပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ ခရစ္ေတာ္သည္ကား ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္ လူသားအားလံုးတို႕အတြက္ နန္းအမတသို႕ ေဘးကင္းလံုးၿခံဳစြာ ကူးေျမာက္ရာ ေရႊမဂၢင္ေဖာင္ႀကီးပင္ျဖစ္ပါေတာ့သတည္း။
      သုတၱံ ၁၅း၂၄ ``ပညာရွိေသာသူလိုက္ရာ အသက္လမ္းသည္ ေအာက္ အရပ္၊ မရဏာႏိုင္ငံမွ လႊဲေရွာင္၍ အထက္သို႔ ပို႔ေဆာင္တတ္၏၊၊´´

Read More

ေနာင္ကာလႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဗုဒၶ၏အနာဂတၱိစကား

ေနာင္ေသာအခါ

ကမၻာရႈပ္ေထြး
ကြဲျပားလူတို႕ အစုစုတို႕
ေသေၾကရိုက္ႏွက္
ေခ်ာင္းျမစ္ျဖစ္ဘိ
လံုၿခံဳလမ္းသစ္
ပေညာင္ရိပ္၌
မည္သူထိုင္တန္
ကၽြတ္တန္းမွန္၏
နန္းအမတေျမ
လွမ္းႏိုင္ေလအံ့ လွမ္းႏိုင္အံ့။

၁။ ဗုဒၶ၏အနာဂတၱိစကား။
ယံုၾကည္သူျဖစ္လာၿပီးေနာက္ ခရစ္ေတာ္၏ မဟာအမႈေတာ္ျမတ္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သြန္သင္လာရင္း ဗုဒၶ၏ ေဟာေဖၚၫြန္ျပေသာ တရားေတာ္မ်ားကို သာ၍ေအာက္ေမ့သတိရမိပါသည္။
``သာသနာေတာ္ ႏွစ္ေထာင္ ( ၂၅၀၀ )ေက်ာ္၊ ေနာက္ေသာ္ေရာက္ေသာအခါ၊ တရားကင္းၾက မင္းပါပ၊ မုခ်အုပ္စိုးမွာ၊ ပေညာင္ေအာက္တြင္ ေလာကီ၀င္ ေနရာျပင္ထား ထိုေခတ္တစ္ပါး၊ မာန္ၫြတ္က်ိဳးႏြံသူေတာ္စဥ္တို႕ ဖူးေတြ႕ၾကံဳရ ျမတ္ဗုဒၶ´´
ထိုေခတ္ထိုအခါတြင္ ဘုရားျမတ္က ေလာကီတစ္ခြင္လံဳးအား ေရႊလက္ေတာ္ျဖင့္စစ္၍ လူတို႕အားျပဳေတာ္မူမည္။ ထိုအခါ ဆင္တို႕သည္ တင္က်န္ျခင္းမရွိ၊ ျခတို႕သည္သာ တင္က်န္ျခင္းရွိလိမ့္မည္ဟု ဆိုခဲ့ေလသည္( လာအိုတစ္ေဘာင့္စကား)။ ထိုတစ္ေဘာင့္စကားသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကတည္ရွိခဲ့ပါသည္။ လာအိုလူမ်ိဳးတို႕က ႏႈတ္တိုက္အာဂံုေဆာင္ကာ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းလာခဲ့ၾကၿပီး မိမိတို႕နားလည္သလို အနက္ဖြင့္ဆိုၾကေလသည္။ ယံုၾကည္သူျဖစ္လာၿပီးေနာက္၎၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကို လြန္စြာနက္နက္နဲနဲျဖစ္ေနေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္သိရွိလာရေလသည္။

၂။ အနာဂတၱိစကားအနက္ဖြင့္ျခင္း။
ေအာက္ေဖၚျပပါ အနာဂတၱိစကားတို႕သည္ လြန္စြာမွပင္ သိရွိရန္ အေရးပါလွေပသည္။

က။ ဗုဒၶေျပာၾကား ေနာင္ကာလစကား။
သာသနာ ၂၅၀၀ ေနာက္ပိုင္း။
သာသနာ ၂၅၀၀ ေနာက္ပိုင္းေရာက္ေသာအခါတြင္ ကမၻာၾကီးသည္ ယိုယြင္းပ်က္စီးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းဆို၏။ ထိုေခတ္ထိုအခါကာလကို ယခုျမင္ေတြ႕ရပါမည္။ ခရစ္ေတာ္ဘုရားမူကား သာ၍ ရွင္းလင္းေသာ အနာဂတၱိစကားကို ေဖၚက်ဴးထားေလသည္။ ရွင္မႆဲ ခရစ္၀င္ ၂၄ တြင္ ကမၻာေလာကၾကီး၏ ေနာက္ဆံုးေသာ ဆုတ္ကပ္ကာလအေၾကာင္းကို၎၊ လူတို႕သည္ ဘုရားတရားကင္းကြာလာၾကမည္ကို၎ ဖြင့္ဆိုထားသည္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ တျပည္ႏွင့္တစ္ျပည္ စစ္မက္ေဘး အႏၱရယ္မ်ား၊ ေတာေတာင္ၿပိဳျခင္း၊ ငလွ်င္မလႈပ္ျခင္း၊ မိစၧာဒိဌိဘာသာေရးဆရားမ်ား၊ မနာလို၀န္သိုျခင္း၊ လွည့္ျဖားျခင္း ၫႇင္းပန္းႏႈိပ္စက္ျခင္းစသည္တို႕ရွိလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းဆို၏။ ၎တို႕သည္ျဖစ္ေပၚေနသည္သာမက ကၽြႏ္ုပ္တို႕အား အစဥ္ေျခာက္လွန္႕ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ ေလာကၾကီးသည္ ထိုထက္သာ၍ဆိုး၀ါးလာကာ ေနာက္ဆံုးေသာကာလသည္ အဆံုးသတ္နိဂံုးတိုင္ရေပမည္။
ဗုဒၶက ႏွစ္ ၅၀၀၀ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကမၻာၾကီးကို မီးျဖင့္ ဖ်က္စီး၍ လြတ္ေျမာက္သူမရွိဟု ဆိုခဲ့သည္။ ဗုဒၶေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း ခရစ္ေတာ္ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း ခရစ္ေတာ္ဘုရားက ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ ထပ္တူဆိုခဲ့၏၊ ထိုေန႕ရက္ကို ဘုရားမွတစ္ပါး မည္သူမွ် အတိအက်မသိႏိုင္ေၾကာင္း အတိအလင္း ဆိုခဲ့သည္။ သို႕တိုင္ေအာင္ ေနာက္ဆံုးေသာ ကာလသည္ အမွန္ပင္ ျပည့္စံုလာမည့္အေၾကာင္း ကမၻာသည္ အဆံုးတိုင္ရေပမည္။ ေနာက္ဆံုးေသာကာလတြင္ ဘုရားရွင္က လက္ရွိကမၻာၾကီးအား မီးျဖင့္ ဖ်က္စီးမည့္အေၾကာင္း ဗ်ာဒိတ္ ၂၀း၉ တြင္ သမၼာက်မ္းစာက ေဖၚျပထားပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာက၎၊ ခရစ္ယာန္က၎ ထိုအရာအတြက္ အတိအလင္းမီးႏွင့္ ဖ်က္စီးမည္ကို တစ္သံတည္းဆိုခဲ့ၾကေလသည္။
ခ်စ္စြာေသာ သူေတာ္စဥ္အေပါင္းတို႕ ထိုအရာမ်ား ဤေလာကတြင္ ျဖစ္ေပၚေနပါက မိမိတို႕၏ ဘ၀ေနာင္ေရးအတြက္ အသင့္ရွိၿပီလား? မည္ကဲ့သို႕ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ ကၽြတ္ရာလမ္းကို ေရာက္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ကာ အသက္ရွင္ေနပါသနည္း? ထိုေမးခြန္းအတြက္ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ အေျဖေပးရန္ အသင့္ရွိ သင့္လွေပသည္ မဟုတ္ပါလား?

ခ။ ပေညာင္သံုးခက္အရိပ္ေအာက္၌ ေလာကသားတို႕ ခိုနားရမည္။
လူေပါင္းေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာေသာ သူတို႕က ပေညာင္သံုးခက္အရိပ္ကို အလြန္ပင္စိတ္၀င္စားၾကေလသည္။ ထိုအရိပ္ေပးေသာ ပေညာင္သံုးခက္သည္ ကြဲျပားေသာ လမ္းစဥ္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရးသမားတို႕က ႏိုင္ငံေရးအသြင္ျဖင့္၎၊ ဗုဒၶဘာသာက ဗုဒၶဘာသာျဖင့္၎၊ အျခားေသာသူတို႕ကလည္း သူတို႕၏ အျခားေသာ လမ္းစဥ္ျဖင့္၎ နားလည္သလို အနက္ဖြင့္ၾကေလသည္။

(၁) ႏိုင္ငံေရးဖြင့္ဆိုခ်က္။
ႏိုင္ငံေရးသမားတို႕က လြတ္လပ္ေသာ ဒီမိုကေရစီ ( သို႕ ) ကြန္ျမဴနစ္စေသာ ( သို႕ ) လူမႈဖြံ႔ၿဖိဳးေရးစေသာ လမ္းစဥ္သံုးခုျဖင့္ ဖြင့္ဆိုၾကသည္။

(၂) ဗုဒၶဘာသာဖြင့္ဆိုခ်က္။
ပေညာင္သံုးခက္သည္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဟူေသာ ရတနာျမတ္သံုးပါးပင္ျဖစ္သည္။

(၃) တိုက္ရိုုက္ဖြင့္ဆိုခ်က္။
ထိုေညာင္သံုးခက္သည္ အမွန္တကယ္ပင္ ေညာင္သံုးခက္ကို ဆိုလိုသည္ဟု အနက္ဖြင့္ၾကေလသည္။ ထိုသို႕ဆိုပါက သံုးခုဟူေသာ ေ၀ါဟာရအရ ေလာကီလူသားတို႕သည္ ထိုအပင္ေအာက္တြင္ အမွန္စုႏိုင္ရန္အေရး သတ္ျဖတ္ ဖ်က္ဆီးျခင္းမ်ားရွိေနၾကရေပေတာ့မည္။

(၄) သံုးပြင့္ဆိုင္ဖြင့္ဆိုခ်က္။
ကၽြန္ေတာ့္၏ ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ နားလည္မႈအရာ ေဂါတမသည္ ဘုးရားရွင္အား ၫႊန္ျပျခင္းသာျဖစ္သည္။ သံုးခုဟူေသာ စကားအလာအရ ခမည္းေတာ္၊ သားေတာ္၊ သန္႕ရွင္းေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္ တည္းဟူေသာ သံုးပါးတစ္ဆူဘုရား၏ ေမတၱာေတာ္အရိပ္ေအာက္တြင္ အတူတကြ စုရံုးၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶက သူ၏ေနာက္လိုက္မ်ားအား ေနာင္တြင္ႂကြလာမည့္ ကယ္တင္ရွင္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရန္ ေဟာၾကားခဲ့ေလသည္။ ဤေလာကတြင္ မည္ကဲ့သို႕ေသာ လူမ်ိဳး၊ တိုင္း၊ ႏိုင္ငံျဖစ္ေနပါေစ ထိုသံုးပါးတစ္ဆူ ဘုရားရွင္၏ ေက်းဇူးတရားေအာက္တြင္ နားခိုေျဖသိပ့္၍ အကၽြတ္တရားလမ္းကို ရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါသည္။

ဂ။ ဘုရား။
``…… မ်က္ႏွာေတာ္အား ဖူးေမွ်ာ္ရမည္´´
ထိုအနာဂတၱိစကားက ဗုဒၶ ( သို႕ ) သိဒၶတၳက သူ႕ကိုယ္သူ ဘုရားဟူ၍ မၫႊန္းဆိုခဲ့သလို၊ ဘုရားတည္ရွိေတာ္မူေၾကာင္းကိုလည္း ျငင္းပယ္ေတာ္မူျခင္းမျပဳခဲ့ပါ။ သူကိုယ္၌က ဘုရားျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္ ``သင္သည္ ငါ၏ မ်က္ႏွာကိုဖူးေမွ်ာ္ရမည္´´ ဟုသာဆိုေပမည္။ ၎အစား ``သင္သည္ ဘုရားမ်က္ႏွာေတာ္အား ဖူးေမွ်ာ္ရမည္´´ ဟုဆိုေသာေၾကာင့္ ထိုဘုရားရွင္ကား သူ၏ေနာက္တြင္ ႂကြလာေတာ္မူေသာ ကယ္တင္ရွင္ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ဘုရားပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္တကား။ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ဘုရားက ဗုဒၶကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ ၅၄၃ ႏွစ္အၾကာတြင္ ေပၚထြန္းေတာ္မူခဲ့ေလျခင္းျဖစ္သည္မွာ ဗုဒၶ၏ စကားဦး အနာဂတၱိစကားတို႕ႏွင့္အညီ ဗုဒၶသာသနာ၏ အနားအဆံုးသတ္ သာသနာ ၅၀၀ အတြင္းတြင္ျဖစ္သည္ကိုကား အတိအက်ပင္ျဖစ္ေလသည္။

ဃ။ ထုိက္တန္ေသာသူ။
`` ထိုက္တန္ေသာသူသည္ မ်က္ႏွာေတာ္ကို ဖူးေတြ႕ရမည္´´
အဘယ္ကဲ့သို႕ေသာ လူပုဂၢိဳလ္က ထိုက္တန္သနည္း? လူေပါင္းမ်ားစြာက နည္းလမ္းစံုျဖင့္အနက္ဖြင့္ဆိုၾက၏။ ထိုက္တန္ေသာသူသည္ နက္နဲ၍ ျမင္ေတြ႕ရန္ခက္ခဲလွေသာ အရာမ်ားကိုလည္း ျမင္ေတြ႕ခံစားနားလည္ႏိုင္ခြင့္ရွိသည္ကို ကၽြႏု္ပ္တို႕ ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္ခဲ့သည္။ ``ထိုက္တန္ေသာသူ´´ ဟူေသာစကားကို ဗုဒၶ၏ အနာဂတၱိစကားတြင္ ထိုသို႕ေသာသူမ်ားကို ရည္ၫႊန္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထိုစကားကို သိျမင္၍ နားလည္ေသာသူသည္ ေကာင္းစြာေသာ အနက္အဓိပၸယ္ကို နားလည္ေသာေၾကာင့္ ``ထိုက္တန္ေသာသူ´´ ဟူ၍ဆိုလိုျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶက ``ငါ၏သြန္သက္ခ်က္ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ကို နားလည္ပါက ငါသည္ အဘယ္သူျဖစ္သည္ကို သိလိမ့္မည္´´ ဟုဆိုထားေလသည္။
ဘုရားကို ယံုၾကည္ကိုးစားေသာ မည္သူမဆို ``ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္´´သည္ မည္သူျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သူ႕ကိုဆိုလိုေၾကာင္းသိေပမည္။ ထို ``ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္´´ သည္ ဗုဒၶ၏ အနာဂတၱိစကားေတာ္အျဖစ္ ေကာင္းစြာနားလည္ရေပသည္။ ဤေနရာတြင္ ``ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္´´သည္ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုအရာကို ရွင္ေယာဟန္က ေကာင္းစြာရွင္းျပထားခဲ့ေလသည္။ `` အစအဦး၌ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ရွိ၏။ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္အတူရွိ၏။ ႏႈတ္က ပတ္ေတာ္ သည္ဘည္း ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ထိုႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ အစအဦး၌ ဘုရားသခင္ႏွင့္ အတူရွိ၏။ ထိုႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ဖန္ဆင္းေတာ္ မူျခင္းႏွင့္ကင္းလြတ္လ်က္ ျဖစ္ေသာအရာတစံုတခုမွ်မရွိ။ ´´ တဖန္ ``ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္လည္း လူဇာတိအျဖစ္ကိုခံယူ၍၊ ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္၄င္း၊ သစၥာေတာ္ႏွင့္၄င္း ျပည့္စံုလ်က္ ငါတို႔တြင္တည္ေနေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ ခမည္းေတာ္၌တပါးတည္းေသာ သားေတာ္၏ဘုန္းကဲ့သို႔ သူ၏ဘုန္းေတာ္ကို ငါတို႔သည္ ျမင္ရၾကၿပီ။´´``ဘုရားသခင္ကို အဘယ္သူမွ် မျမင္စဖူးေသာ္လည္း၊ ခမည္းေတာ္၏ရင္ခြင္၌ရွိေသာ တပါးတည္းေသာ သားေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ကို ထင္ရွားေစေတာ္မူၿပီ။´´ ( ေယာဟန္ ၁း၁-၃၊၁၄၊၁၈)။
ထိုေယ႐ႈခရစ္ေတာ္သည္ကား ကၽြႏု္ပ္တို႕ ဘိုးေဘးမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနခဲ့ၾကေသာ ကယ္တင္ရွင္ျမတ္ဘုရားစင္စစ္ပင္ျဖစ္ေလသည္သာမက ဗုဒၶ၏ အနာဂတၱိစကားတို႕၏ အခ်ဳပ္အျခာလည္းျဖစ္ေတာ္မူေလသည္။
ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ ေဘးဘိုးအစဥ္အဆက္တို႕သည္ ဆြမ္း၊ ကြမ္းမ်ားကို ေက်ာင္းကန္ဘုရားမ်ားသို႕ ပို႕ေဆာင္ရာ၌ ေရကိုလည္းယူသကဲ့သို႕/ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကလည္း ရြတ္ဖတ္သရစ်ာယ္က်ေသာအခါတြင္ ေရစက္သြန္းရင္း `` ဤသို႕ျပဳရ ကုသလေၾကာင့္ အုိ၊ နာကင္းရာ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ေဆာင္ပို႕ေစ၍၊ ေနာက္လာလတံေသာ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ျမတ္အား ဖူးေတြ႕ရသူျဖစ္ၾကေစ´´ ဟူ၍ ဆုေပးျခင္းအမႈကို ျပဳၾကေလသည္။ ``ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ဘုရားက ရွမာရိ အမ်ိဳးသမီးအား ``ေယရႈကလည္း၊ သင္ႏွင့္စကားေျပာေသာ ငါသည္ ေမရွိပင္ျဖစ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ´´ ( ေယာဟန္ ၄း၂၆)၊ တဖန္ ဖိလိပၸဳအားလည္း ``သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုသိလွ်င္ ငါ့ခမည္းေတာ္ကို မသိဘဲမေနရၾက။ ယခုမွစ၍ ခမည္းေတာ္ကို သိျမင္ၾက၏ ဟုမိန္႔ေတာ္မူသည္။ ´´ ( ေယာဟန္ ၁၄း၇ ) ဟုမိန္ဆိုေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
ထိုခရစ္ေတာ္သည္ကား ဗုဒၶက ေနာင္ကာလအခ်ိန္တြင္ ဤေလာကကို ကယ္တင္မည့္ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ျဖစ္ေၾကာင္းကို အနာဂတၱိစကားတို႕က ၫႊန္ျပေနျခင္းပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

င။ နန္အမတ ေရာက္မည့္သူႏွင့္ မေရာက္မည့္သူ။
``ျခတို႕သည္ကား တင္က်န္ရစ္လိမ့္မည္…´´
တင္က်န္ေသာျခတို႕သည္ကား သာမန္လူတန္းစား လက္လုက္လက္စားစေသာသူမ်ားကို ၫႊန္းဆိုျခင္းျဖစ္သည္။ ေလာကစည္းစိမ္ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္းျဖင့္ ပူပန္စိုးရိမ္ကာ ဘုရားတရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳေနေသာ သူမ်ားကို မရည္ၫႊန္းပါ။ ထိုသို႕ေသာ သူတို႕၏စိတ္သည္ စိတ္မသာညည္းတြားေသာသူတို႕သည္ ဘုရားရွင္ထံသို႕၀င္ေရာက္လာရန္ ဆႏၵအသင့္ လြယ္ကူစြာရွိၾကေလသည္။
တင္က်န္ျခင္းမရွိေသာ ဆင္သည္ ရာထူး၊ ဂုဏ္၊ ပကာသနတို႕ျဖင့္ အတၱတစ္လူလူလြင့္ထူေနေသာ သူမ်ားကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႕သည္ကား လူေရွ႕တြင္ သိမ္ငယ္မည္၊ ရာထူးဂုဏ္ရွိန္ၫိုးမည္ကို စိုးေသာေၾကာင့္ မိမိမာန္ခ၀ါခ်ရန္ လြန္စြာခက္ခဲသည္ႏွင့္အညီ ``ရိုေသမန္ၫြန္က်ိဳး´´ ဟူေသာ စကားကို ႏႈတ္တြင္ သြင္သြင္ဆိုေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ကား ဘုရားဘုန္းထက္ လူဘုန္းကိုသာ ရလိုေသာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ထံ ၀င္ေရာက္ရန္ လြန္စြာ ခဲယဥ္းလွေပသည္။
သမၼာက်မ္းစာတြင္လည္း အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂါတ္ ကာလသံုးတန္အတြက္ ထိုသူတို႕ကို ဘုရားထံမေရာက္ႏိုင္သည့္အေၾကာင့္ကို ေတြ႕ရေလသည္။ ခ်မ္းသာလွ်က္ လူဆင္းရဲ ( လုကာ ၁၂း၁၆-၂၁)၊ ကပ္ေစးနဲသူေဌး (လုကာ ၁၆း၁၉-၃၁)၊ သူေဌးသား ( လုကာ ၁၈း၁၈-၃၀)။ ဘုရင္အဂရိပႏွင့္ အရာရွိၾကီမ်ား ( တမန္ေတာ္ ၂၅-၂၆)၊ နိေကာဒင္ ( ေယာဟန္ ၃း၁-၂၁ ) စသည္ျဖင့္ ေတြ႕ရပါသည္။ အထက္ပါ ပုဂၢိဳလ္တို႕သည္ သူတို႕၏ ဂုဏ္၊ စည္းစိမ္၊ ရာထူး၊ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ခင္တြယ္ တပ္မက္ေသာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ထံေတာ္ေမွာက္သို႕ အေရာက္၀င္ရန္ လြန္စြာခဲယဥ္းလွေၾကာင့္ အတိအလင္းဆိုထားေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ``တဖန္ ငါဆိုသည္ကား၊ ကုလားအုပ္သည္ အပ္နဖားကိုလွ်ိဳလြယ္၏။ ေငြရတတ္ေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ဝင္ခဲသည္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။´´ ( မႆဲ ၁၉း၂၄ ) ဟု မိန္႕ဆိုထားခဲ့ေလသည္။
အမွန္တကယ္ရဲရင့္ေသာ သူတို႕မူကား ဘုရားထံေတာ္ေမွာက္တြင္ မာန္ခ၀ါခ်ကာ မိမိ၏ ယခုဘ၀ေနာင္ဘ၀အေရး အကၽြတ္တရား နန္းအမတအတြက္ ခိုင္မာေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ကာ `` ဘုရားမွတစ္ပါး အားကိုးစရာ အျခားမရွိ´´ ဆိုေသာ စကားႏွင့္အညီ ဘုရားကိုသာ ကိုးစားယံုၾကည္ရဲၾကေပမည္။

၃။ ေမတၱာရွင္ ဘုရားက လူတိုင္းကိုခ်စ္၍ အခြင့္အလမ္းေပးေတာ္မူျခင္း။
ဘုရားရွင္က ကၽြႏု္ပ္တို႕အား ``တင္က်န္ေသာျခ၊ တင္က်န္ျခင္းမရွိေသာဆင္´´ မိမိလိုရာအတိုင္းျဖစ္ႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရးကို ေပးထားေတာ္မူပါသည္။ ဘုရားမွတစ္ပါး အားကိုရာမရွိ ဆိုေသာစကားအတိုင္း ``ဘုရားကို ရွာၾကံသူ ´´အျဖစ္ သို႕မဟုတ္ မိမိကိုယ္သာ ကိုးစားရာ ``ဘုရားမလို ငါသာဗိုလ္´´ ဆိုေသာစကားကို၎ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားပါသည္။ မွန္ေသာ သစၥာစကားသည္ကား ဘုရားရွင္သည္ ေလာကီသားတို႕အား ခ်စ္ေတာ္မူ၍ အမႈမ်ားကို ျပဳေပးေတာ္မူခဲ့ပါၿပီ၊ ``ဘုရားဖက္၍ အသက္ဆက္´´ ကာ အကၽြတ္တရားကို ရယူရန္သာလိုေၾကာင္း သိခြင့္လည္းေပးခဲ့ပါၿပီ၊ သို႕တိုင္ေအာင္ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး၊ ႏိုင္ငံေရး စေသာ အတၱအစြဲအလမ္းတရားတို႕ျဖင့္ ဘုရားျမတ္၏ ဖြင့္ေပးထားေတာ္မူေသာ လမ္းစဥ္ကို၎ မဂၢင္ေဖာင္ေတာ္ကို၎ ယေန႕တိုင္ ကၽြႏု္ပ္တို႕ ဥေပကၡာျပဳ၊ လ်စ္လွ်ဴ႐ႈေနၾကဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဦးဆံုးဘုရားရွင္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကား ေရွးဘိုးေဘး ပုေရာဖက္မ်ားအားျဖင့္ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ႂကြလာမည့္အေၾကာင္းကို ေဟာေဖၚၫႊန္ျပေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ တဖန္ အခ်ိန္တန္ေသာအခါတြင္ သားေတာ္ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ဘုရားအား ေစလြတ္ကာ သူ၏ကိုယ္စား လူသားအားလံုးအတြက္ ကိုယ္စားျပဳယၾတာအျဖစ္ေတာ္ခံယူျခင္းအားျဖင့္ အပါယ္ငရဲမွ ျမတ္ေသာ နန္းအမတလမ္းကိုဖြင့္ေပးေစခဲ့ပါသည္။ ထို႕ေနာက္တြင္ကား ေသျခင္းမာန္ကို ေအာင္ျမင္ေစခဲ့ၿပီး ကၽြႏု္ပ္တို႕အားလံုးကို စိတ္ခ်မႈအျပည့္ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ``မရဏာကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူျခင္း´´ အရွင္ျမတ္အျဖစ္သက္ေသျပဳေတာ္မူေစခဲ့ပါသည္။ ထို႕ေနာက္မွာကား ၎အမႈအရာ အလံုးစံုတို႕ကို ကၽြႏု္ပ္တို႕ ေလာကီသားမ်ားသိရွိေစရန္ သမၼာက်မ္းစာတြင္ မွတ္တမ္းျပဳ၍ ကၽြႏု္ပ္တို႕သိရွိေစရန္ ဘုရားျမတ္ရွင္က ေစာင့္ထိန္းကြယ္ကာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
ထိုႀကီးျမတ္လွေသာ ဘုရားျမတ္၏ေမတၱာေတာ္ကို ဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့ၾကပါစို႕၊ ကၽြႏု္ပ္တို႕သာ ဘုရားရွင္ေနရာတြင္ ဆိုပါက ``ထိုသို႕ျပဳႏိုင္ဦးမည္ေလာ?´´ ကၽြႏု္ပ္တို႕စိတ္မ်ိဳးျဖင့္ရွိေတာ္မမူေသာ ဘုရားရွင္၏ ေက်းဇူးေတာ္အစံု၊ ဂုဏ္ေတာ္အနႏၱတို႕အား ေအာက္ေမ့ေက်းဇူးတင္ၾကပါစို႕၊ ထိုဘုရားရွင္သည္ ကၽြႏု္ပ္တို႕အေပၚတြင္ အနာဂတႆ ညာဏ္ေတာ္အားျဖင့္ အႏႈိင္းမဲ့ ေမတၱာေတာ္အားျဖင့္ အျပစ္ကို ခြင့္လြတ္ႏိုင္ေရး လမ္းမဂ္တရားကို ဖြင့္ေပးေတာ္မူကာ နန္းအမတသို႕ အေရာက္ပို႔ေဆာင္ေပးလိုေသာ ဘုရားျမတ္ပင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယံုၾကည္ကိုးစားထုိက္လွေပသည္။

၄။ တင္က်န္ျခင္း မရွိေသာဆင္တို႕၏ အေၾကာင္းတရား။
ေရႊေရစစ္ျဖင့္ စစ္ေသာအခါတင္က်န္ျခင္းမရွိေသာ ဆင္တို႕မွာ လူကံုတန္၊ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာသူ၊ ရာထူးဂုဏ္ရွိန္ရွိသူမ်ား ကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ တင္က်န္ျခင္း မရွိရျခင္းမွာ မိမိတို႕သည္ တစ္ျခားေသာသူမ်ားထက္ သာလြန္ထူးကဲ့ေသာသူမ်ားအျဖစ္ ထင္မွတ္ထားၾကေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ႏႈိပ္ခ်ရန္ လြန္စြာခဲယဥ္းလွၿပီး သူတို႕ဘ၀တြင္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ အကူအညီမလို ေနာက္ဆံုး ဘုရားျမတ္ရွင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကိုပင္မလိုဟု ထင္မွတ္ေသာေၾကာင့္ ပင္ျဖစ္သည္။ ဘုရား၏ ဓမၼတာႏွင့္ လူတို႕၏သေဘာသဘာ၀တို႕သည္ သံုးႏွင့္ေလးပမာ ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္သည္။ သမၼာက်မ္းစာတြင္ၾကည့္ပါက မႆဲ ၂၃း၁၂ တြင္လည္း ``အၾကင္သူသည္ မိမိကိုေျမွာက္အံ့၊ ထိုသူသည္ ႏွိမ္ခ်ျခင္းသို႔ ေရာက္လတံ့။ အၾကင္သူသည္ မိမိကိုႏွိမ္ခ်အံ့၊ ထိုသူသည္ ေျမွာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္လတံ့။ ´´ ဟုဆိုထားေလသည္။
ကြဲျပားျခားနားေသာအရာမ်ားထဲမွ တစ္ခုကိုျပပါက ``လူသည္ ေပးကမ္းလိုသေလာ ( သို႕ ) မိမိကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ဆုေတာင္းလိုသေလာ?´´ ဆိုေသာအခ်က္ကပင္ ကြာျခားေနေပသည္။ ဘုရားရွင္က ``အၾကင္သူသည္ မိမိအသက္ကို ကယ္ဆယ္ျခင္းငွါ အလိုရွိ၏၊ ထိုသူသည္ အသက္ရႈံးလိမ့္မည္။ အၾကင္သူသည္ ငါ့ေၾကာင့္ အသက္ရံႈး၏၊ ထိုသူသည္ အသက္ကိုေတြ႔လိမ့္မည္။´´ ( မႆဲ ၁၆း၂၅ )။ 

မိတ္ေဆြသည္ အထက္ပါစကားမ်ားကို ၾကားနာရခ်ိန္တြင္ အဘယ္သို႕ ထင္ျမင္ပါသနည္း? အဘယ္ကဲ့သို႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးျဖစ္လိုပါသနည္း? တင္က်န္ရစ္ေသာျခ သို႕တည္းမဟုတ္ အပါယ္ခံရေသာဆင္ မည္သည့္အသြင္ကို ရယူလိုပါသနည္း? ဘုရားရွင္၏ ေ႐ႊေရစစ္ေတာ္ျဖင့္ စစ္ေသာအခါ လြန္သြားလိုသေလာ? တင္က်န္လိုသေလာ? တင္က်န္ေသာျခသူငယ္ျဖစ္လိုပါသေလာ? ဆင္ျခင္ပြားမ်ား၍ ဘုရားလက္ကိုင္ျပဳႏိုင္သူျဖစ္ပါေစလို႕ စာေရးသူဆႏၵျပဳပါတယ္။

Read More

ကယ္တင္ရွင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ အနာဂတၱိစကားေတာ္။

ကၽြႏု္ပ္တို႕အရပ္ေဒသတြင္ လူတိုင္းသိေသာ အနာဂတၱိစကားျဖစ္ျငားလည္း၊ ငယ္ရြယ္စဥ္က ကၽြႏု္ပ္အတြက္ ထိုအရာသည္ အေရးပါသည္ဟု ထင္မွတ္မထားခဲ့ပါ။ ခရစ္ေတာ္၏ သက္ေတာ္စဥ္ကို ေလ့လာသည္ႏွင့္အမွ် ထိုအရာသည္ သာ၍သာ၍ အေရးပါလာခဲ့ရေလေတာ့သည္။ တမလြန္လြတ္ရာလမ္းကို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ အားျဖင့္ မရႏိုင္မွန္း သိလာရၿပီး ႂကြလာေသာ ( အရိေမတၱယ်) ေမတၱာေတာ္ရွင္ ဘုရားအား ယံုၾကည္ကိုးစားျခင္းရွိမရွိႏွင့္သာ ဆိုင္ေၾကာင္းနားလည္လာရေလသည္။ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ေျပာေသာ အနာဂတၱိစကားတြင္ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လာရပါသည္။ ေအာက္ေဖၚျပပါ အေၾကာင္းအရာတို႕သည္ ( တိပိဋကက်မ္း ၂၇ အုပ္ေျမာက္၊ စာ ၂၃ ) ယေန႕တိုင္ရွိေနပါသည္။

  ဘုန္းေတာ္ႀကီး သီရိ၀ိသုဒၶိ၀ံက ခ်င္းမိုင္ ( Phra Sing ) တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶသည္ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာသို႕သြားလာစဥ္ အိႏၵိယျပည္ ျဗဟၼဏႏြယ္၀င္ တစ္ဦးက ေရာက္ရွိလာၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္းေမးခဲ့ေလသည္။
      ``အဘယ္ကဲ့သို႕ေသာ တရားရႈမွတ္ျခင္း၊ ေတာခိုျခင္း၊ ဥပုဒ္ေစာင့္ျခင္း၊ ေပးလွဴျခင္းအားျဖင့္ လူသည္ ( သို႕ )  ျဗဟၼာတို႕သည္ အျပစ္တရားမွ လြတ္ႏိုင္အံ့နည္း? ``
ေဂါတမက-
      ``အလွဴဒါနျပဳ၍၊ ငါးပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလတို႕ကို ခါး၀တ္ပုဆိုးကဲ့သို႕ ၿမဲၿမံ၍ ၂၂၈ သြယ္ေသာ ၀ိနည္းကို ႏိုင္သည္သာမက ဗုဒၶဘာသာ၀င္စင္စစ္ ထူးကဲ့လွစြာ လက္အုပ္ခ်ီရာတြင္ ေထာင္ေသာင္းမကေသာ အႀကိမ္ျဖင့္ တစ္ရက္ကို ငါးႀကိမ္ ရႈမွတ္ေသာ္လည္း ဆံျခည္၏ ရွစ္စိတ္မ်ေသာ အက်ိဳးတရားကို မရႏိုင္ရာ။ ထိုမွ်မက မိခင္၀မ္းမွာ ရွိေသာ သေႏၶသားပင္ လြတ္ရာတံခါး၀သို႕ မခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ရာ´´ ဟုဆိုေသာအခါ ျဗဟၼဏက
      `` ထိုသို႕ဆိုပါက အကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ မည္သို႕ ကၽြတ္လြတ္ရႏိုင္ပါအံ့ေတာ့နည္း? ´´
      ``လူတို႕၏ အျပစ္သည္ မ်ားျပားလွသည္၊ ေကာင္းကင္ထက္ျမင့္၍၊ ေျမထုႏွင့္အမွ်နက္၏၊ ေကာင္းကင္ နတ္တစ္ပါးသည္ ၁၈ လက္မခန္႕ထူ၍ က်စ္လစ္သိပ္သည္းေသာ ေက်ာက္တံုးကိုလာ၍  ႏႈးၫံ့ေသာ ဂြမ္းျဖင့္ ၫွင္သာစြာ လာေရာက္ပြတ္တိုက္၏၊ ေက်ာက္တံုးသည္ လံုးပါးပါး၍ ေပ်ာက္ကြယ္ျငားက အျပစ္သည္ကား ေပ်ာက္ကြယ္ျငားအံ့၊ ငါတို႕သည္ ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ သားမယား၊ စည္းစိမ္၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြကို ပယ္၍ ဘုန္းႀကီးျဖစ္လာကာ ကိုယ္က်င့္တရားတြင္ စံျပျဖစ္ေသာ္လည္း ၎အတိုင္း ဘ၀အဆက္ဆက္ ျပဳေသာ္လည္း အျပစ္ငရဲမွ လြတ္ျခင္းငွါ မစြမ္းသာေသးေခ်´´
      ``ထိုသို႕ဆိုပါက ကၽြႏု္ပ္တို႕ကား အဘယ္သို႕လြတ္ႏိုင္ပါအံ့နည္း? ´´
      `` သင္သည္ အလွဴအတန္းကိုျပဳ၍ ေနာက္ႂကြလာလတံ့ေသာ ကယ္တင္ရွင္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းက သင့္အတြက္ သင့္ေတာ္ေပလိမ့္မည္၊ သူ၏အမည္ကား အရိေမတၱယ် ( ရန္သူျဖစ္လွ်က္ပင္ ေမတၱာထား ေသာဘုရား ) ဘုရားဟူ၍ေခၚၿပီး ထိုကယ္ခၽြတ္ရွင္ဘုရားသည္ ငါမရွိမွီရွိ၍ ငါ့ေနာက္ႂကြလာေပလိမ့္မည္´´
      `` ထိုဘုရားအား အဘယ္သို႕ေသာ နိမိတ္လကၡဏာအားျဖင့္ သိႏိုင္ပါအံ့နည္း?´´
      ``ေလာကတစ္ခြင္လံုးကို ကယ္တင္ရန္ႂကြလာမည့္ အရွင္၏ လက္တြင္၎၊ ေျခတြင္၎ သံခ်က္ရာကို ေတြ႔ရလိမ့္မည္၊ နံေဘးေတာ္တြင္လည္း ထိုးႏွက္ျခင္းကိုခံရ၍ ေခါင္းေတာ္တြင္လည္း ဆူးဦးရစ္ကို ေဆာင္လိမ့္မည္၊ ထိုအရာကို သင္သည္ျမင္ေတြ႕ေသာအခါ ထိုအရွင္သည္ လူသားအားလံုးတို႕အား သံသရာ ၀ဲဂယက္မွ လြတ္ေျမာက္ေစမည့္ မဂၢင္ေဖါင္ကူးတိုးပင္ျဖစ္ေလသည္။ သင္သည္ ရတနာသံုးပါးကို ေတြ႕ျမင္ ရမည္၊ လမ္းေဟာင္းကို မလိုက္ေလႏွင့္ သံသရာမွ လြတ္ႏိုင္မည္မဟုတ္။ လမ္းေဟာင္းကိုစြန္႕ပယ္၍ အထက္အရပ္မွ ၀ိညာဥ္ေတာ္သည္ မီးသဖြယ္သင့္ႏွလံုးတြင္ ၀င္ေရာက္၍  ထာ၀ရကာလတိုင္ေအာင္ အို၊ နာ၊ ေသျခင္းကင္းရာ လမ္းသို႕ပို႕ေဆာင္ေပးလိုက္မည္´´ ဟူ၍ ေျဖဆိုထားေလသည္။

      ေအာက္ေဖၚျပပါ  လကၤာသည္ အနာဂတ၀ံက်မ္းမွ ဖြဲ႕ဆိုထားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

      ``အကၽြႏု္ပ္တို႕ေျပာေသာ ကယ္တင္ရွင္သည္ ၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္ျဖင့္

      ၾကယ္စင္ႏွင့္အမွ် ထြန္းေတာက္ေတာ္မူ၏

      ေရႊမဂၢင္ေဖါင္သဖြယ္ ဆင္းႂကြေတာ္မူ၍

      နန္းအမတကို ပို႕ေဆာင္ေတာ္မူလတံ့

      အမည္နာမသည္ကား  ရန္သူျဖစ္လွ်က္ပင္ ေမတၱာထားေသာဘုရားမည္၏

      ထိုအရွင္ကို လွ်စ္လွ်ဴမရႈဘဲ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကကုန္အံ့´´

ဗုဒၶေဂါတမ၏ အနာဂတ၀ံ စကားမ်ားႏွင့္ ခရစ္ေတာ္၏ သက္ေတာ္စဥ္ကို ခ်ိန္ထိုးေသာအခါတြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ကၽြႏု္ပ္အဆံုးတိုင္ခဲ့ေလသည္။
      ေဂါတမႏွင့္ ျဗဟၼဏတို႕အေမးအေျဖကား အလြန္တရာမွပင္ အေရးပါလွေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါးသို႕ဦးေဆာင္ၫႊန္ျပေနမွန္း သိသာလွေပသည္။ 

၁။ ေလာကီသားတိုင္း အျပစ္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္လို။

      ျဗဟၼဏကသူ၏ ဆႏၵရွိသည့္အတိုင္း ေဂါတမႏွင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကျခင္းက ကၽြႏု္ပ္ကို အဖိုးထိုက္ေသာ သခၤန္းစာကို ရေစခဲ့သည္။ ထိုအရာကား လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရးခြဲျခားျခင္းမရွိ၊ နာမ္အသိစိတ္ျဖင့္ လူတိုင္းသည္ အျပစ္ဆိုေသာ ၀ဲၾသဃမွ လြတ္ေျမာက္လိုၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
      လူေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာက ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ၏ အႏၱိမပန္းတိုင္မသိရွိၾက ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ရိုးရာ ဓေလ့တို႕ႏွင့္အညီ ဖာသိဖာသာမ်က္ကန္း သေဘာျဖင့္ ကိုးကြယ္ေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အမွန္တကယ္ မိမိတို႕၏ လိုအပ္ေနခ်က္မ်ားကိုလည္း ေကာင္းစြာနားမလည္ၾက ထို႕ေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶေျပာခဲ့သလို အကၽြတ္တရားလမ္းကယ္တင္ရွင္ကိုလည္း စိတ္မ၀င္စားၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
      ျဗဟၼဏလိုလူမ်ိဳး မိမိ၏ေနာင္တမလြန္ အကၽြတ္တရားလမ္းသို႕ သိလို၍ မိမိ၏ ဘ၀အမွန္ႏွင့္ အႏၱိမ ပန္းတိုင္ကို ေကာင္းစြာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိသူ မည္သူမဆိုၾကံဳဆံုလာမည့္အဟန္႕အတား ( မာရ္နတ္မင္း ၏ တားဆီးမႈ ) မ်ားအားရင္ဆိုင္ေက်ာ္လြားကာ အကၽြတ္တရားလမ္းစဥ္ကို ရွာေဖြကိုေပေတာ့မည္။ 
 

၂။ ကုသိုလ္တပဲ ငရဲတပိႆာ။

      ျဗဟၼဏာ၏ အေမးျဖစ္ေသာ ``အဘယ္ကဲ့သို႕ေသာ တရားကိုရႈမွတ္ျခင္း၊ ေတာခိုျခင္း၊ ဥပုဒ္ေစာင့္ျခင္း အားျဖင့္ မိမိဘ၀ကို အျပစ္တရားမွ ကင္းလြတ္ရပါအံ့နည္း? ´´ အထက္ပါေမးခြန္းသည္ ေမးသင့္ေသာ ေမးခြန္းျဖစ္၍ လူသားတိုင္း ေမးသင့္လွေသာ စန္းစစ္သင့္ေသာအရာပင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶက ထိုေမးခြန္းအတြက္ အေျဖစကားကို သံုးခြန္းေပးခဲ့ေလသည္။
      ( ၁ ) အျပစ္ႀကီးေလးမႈ။
      ( ၂ ) အျပစ္ႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရားကို ကြဲျပားစြာေျပာဆိုျခင္း။
      ( ၃ ) အျပစ္ကိုဖယ္ရွားရန္နည္းစနစ္။
            အျပစ္ႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဗုဒၶက ``အျပစ္သည္ မိုးထက္ျမင့္၍ ေျမႀကီးထက္နက္၏´´ ဆိုေသာ အရာသည္ မည္သည့္အရာႏွင့္မဆို ႏႈိင္းယွဥ္၍ မရႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါစကား သည္ အႂကြင္းမဲ့ သစၥာစကားျဖစ္သည္ လူသားတို႕၏ ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ေသာ ဘုရားရွင္၏ စကားေတာ္အား နားမေထာင္ျခင္းႏွင့္ ထိုအရွင္အစား ရုပ္တုဆင္းတုတို႕ကို ျပဳလုပ္ကိုးကြယ္ ခ်ီးေျမာက္ျခင္းတို႔သည္ လူသားတို႕၏ မဟာအမွားပင္ျဖစ္ေသာ ျပစ္မွားျခင္းပင္ျဖစ္သည္ ( ေရာမ ၁း၂၁ )။
      လူသည္ စာတန္မာရ္နတ္အားနာခံ ကိုးကြယ္ျခင္းျဖင့္ အျပစ္တရားစခဲ့သည္ ( ကမၻာဦး ၃း၁-၇ ) ၊ တဖန္ ဖန္ဆင္းရွင္အစား ဖန္ဆင္းခံအရာမ်ားကို ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကသည္ ( ေရာမ ၁း၂၁-၂၅ )။ ထိုအရာတို႕သည္ ႀကီးမားဆံုးေသာ ကံႀကီးထိုက္ေစသည့္ အျပစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္  အျပစ္တရားကို မပယ္ခြါႏိုင္ဘဲ အျပစ္၏ အဖိုးအခအျဖစ္ ေသျခင္းတည္းဟူေသာ ရလာဒ္ကို ခံစားရျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
      ဗုဒၶက အျပစ္ႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရားကို ေကာင္းစြာ ရွင္းျပခဲ့ၿပီး `` အကုသလံ ကုသလံ´´ ဆိုေသာ စကားျဖင့္ အျပစ္ႏွင့္ ကင္းလြတ္ေသာ ေကာင္းေသာအမႈကို ျပဳေသာသူမရွိေၾကာင္းဆိုခဲ့ေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ မည္သူမဆို မိမိ၏ ကိုယ္က်င့္တရားအားျဖင့္  အကၽြတ္တရားကို ရယူလိုေသာသူတိုမည္သည္ ဗုဒၶ၏သြန္သင္ခ်က္ႏွင့္ လားလားမွ မဆိုင္လြဲမွားေနေသာ ဒိဌိအယူမွားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ လူသည္ အျပစ္တရားအား မည္သို႕ မွ ပယ္သတ္ႏိုင္စြမ္းမရွိ၊ မိမိ၏ ဘာသာတရားႏွင့္ အဖြဲ႔အစည္းတြင္လည္း မွီခိုကိုးစား၍ မရပါ၊ အေၾကာင္းမူကား `` ေကာင္းကင္ေအာက္ ေျမႀကီးေပၚတြင္ ထိုသခင္ေယရႈခရစ္၏ နာမေတာ္မွ တပါး အျခားကယ္တင္ႏိုင္ေသာ အရွင္မရွိ´´ ( တမန္ေတာ္ ၄း၁၂ ) ဟု အတိအလင္း ဆိုထားပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶက သူ၏ေနာက္တြင္ ေပၚထြန္းေတာ္မူမည့္ ရန္သူျဖစ္လွ်က္ပင္ ေမတၱာထားေသာ ကယ္ခၽြတ္ရွင္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရန္ အနာဂတၱိစကားမ်ားျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႕အား မွာၾကားထား ခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ 
 

၃။ ဗုဒၶေျပာေသာကယ္ခၽြတ္ရွင္။

      သမၼာက်မ္းစာတြင္ ေယာဟန္ ၄း၂၅ တြင္ၾကည့္ပါက ဗုဒၶေခတ္တြင္ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ားက ကယ္တင္ရွႈ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနသကဲ့သို႕ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႕ကလည္း ကယ္တင္ရွင္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနခဲ့ၾကပါသည္။ အိႏၵိယအႏြယ္မ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အားလံုးတို႕က ဘုရားရွင္ကို၎၊ ရွမာရိႏွင့္ ဂ်ဴးတို႕က၎ ေမရွိယ ( ကယ္ခၽြတ္ရွင္ ) ကိုေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသည္မွာ တစ္ဆူတည္းေသာ ကယ္တင္ရွင္ ေယရႈခရစ္ေတာ္ဘုရားကိုပင္ ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ႂကြလာေတာ္မူမည့္ `ဘုရားရွင္သည္´ ဗုဒၶ၏ အနာဂတၱိစကား ႏွင့္ ထပ္တူ ခရစ္ေတာ္၏ သက္ေတာ္စဥ္တြင္ လံုး၀ဥႆံု ျပည့္စံုေစခဲ့ပါသည္။
      ခရစ္ေတာ္၏ ဒုကၡရစရိယာကို ၾကားနာရသည္တြင္ ဗုဒၶ၏ဆိုလိုရင္းကို ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ နားလည္လာခဲ့ရသည္။ လက္ဖ၀ါးေတာ္ႏွင့္ ေျခေတာ္အစံုတြင္ သံမႈိစြဲျခင္းခံရမည္ဆိုသည့္အတိုင္း ခရစ္ေတာ္ အား ေလာကီအမိုက္သားတို႕က ျပဳခဲ့ၾကပါသည္။  ေသာမက ``ငါသည္ ေျခေတာ္ႏွင့္ လက္ေတာ္၊ နံေဘးေတာ္ရွိ ဒါဏ္ခ်က္ရာအား ကိုယ္တိုင္ ကိုင္တြယ္ျခင္းမျပဳရသ၍ မယံု´´ ဟူ၍ ဆိုခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား?။ ခရစ္ေတာ္သည္ အလံုပိတ္ထားေသာ အိမ္အတြင္းသို႕ ႂကြေရာက္ေတာ္မူလာၿပီးလွ်င္ ``ၿငိမ္သက္ျခင္းသည္ သင္တို႕၌ရွိပါေစ…… ေသာမသင္သည္ ငါ၏လက္ေျခႏွင့္ နံေဘးေတာ္အား လာ၍ၾကည္ရႈေလာ ယံုမွားျခင္းမရွိလင့္ … ´´ ဟူ၍ မိန္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္ ( ေယာဟန္ ၂၀း ၂၅-၂၇ )။
      နံေဘးေတာ္တြင္ လွံခ်က္ရာသည္ အထင္အရွား၊ ေရာမစစ္သည္ တစ္ဦးက ထိုးေဖါက္ခဲ့ေသာအခါ နံေဘးေတာ္မွ အေသြးေတာ္ႏွင့္ ေရသည္ စီးၾကေတာ္မူေလသည္ ( ေယာဟန္ ၁၉း၃၄ )။ ဦးရစ္ေတာ္ရွိ ဒါဏ္ခ်က္ေတာ္တို႕သည္ကား ဆူးရစ္သရဖူ၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္ ( မႆဲ ၂၇း၂၉ )။ ထို႕အတူ ``ဤသူသည္ကား ယုဒလူတို႕၏ ရွင္ဘုရင္ေပတည္း´´ ဆိုေသာ ေလွာင္ေျပာင္ကဲ့ရဲ့ျခင္းပင္ မဟုတ္ေလာ (မႆဲ ၂၇း၃၅ )။ 
 

၄။ထိုအရွင္သည္ မဂၢင္ေဖါင္ကူးတိုးပင္ျဖစ္သည္။

      ၎သည္ကား သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ၿငိမ္းရာ ``ငါသည္ လမ္းခရီး၊ သမၼာတရား၊ အသက္ျဖစ္၏´´ ဆိုေသာ ခရစ္ေတာ္ဘုရားပင္ျဖစ္သည္။ ``သင္တို႕သည္ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း မရွိၾကႏွင့္ ဘုရားသခင္ကိုလည္း ယံုၾကည္ၾကေလာ၊ ငါ့ကိုလည္း ယံုၾကည္ၾကေလာ ငါ၏ အဖအိမ္၌ ေနစရာ အခန္းမ်ားစြာရွိ၏၊ သင္တို႕ေနစရာအဘို႕ျပင္ဆင္ျခင္းငွါ  ငါသြားရမည္၊ သို႕မဟုတ္လွ်င္ မဟုတ္ေၾကာင္းငါေျပာမည္…. ငါသည္လမ္းခရီးျဖစ္၏၊ သမၼာတရားလည္းျဖစ္၏၊ အသက္လည္းျဖစ္၏၊ ငါ့ကို အမွီမျပဳလွ်င္ အဘယ္သူမွ် ခမည္းေတာ္ထံေတာ္သို႕ မေရာက္ရာ´´ ဟူ၍ ခရစ္ေတာ္ဘုရား မိန္႕ေတာ္မူခဲ့ေလသည္ ( ေယာဟန္ ၁၄း၁-၃၊၆ )။ ဘုရားရွင္ျပင္ဆင္ေပးေသာ မဂၢင္ေဖါင္ကူးတိုးျဖင့္ လူတို႕သည္ အကန္႕အသတ္မရွိ တိုး၀င္ကာ အကၽြတ္တရားလမ္း နန္းအမတကို တက္လွမ္းႏိုင္ၾကေပသည္။ 
 

၅။ မီးလွ်ံကဲ့သို႕ေသာ ဥပစၨ်ာယ္ဆရာ ႏွလံုးတြင္ ကိန္း၀ပ္မည္။

      ၎သည္ သန္႕ရွင္းေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္ကို ၫႊန္းဆိုျခင္းျဖစ္သည္။ ``ငါ့ကိုခ်စ္လွ်င္ ငါ့ပညာတ္တို႕ကို ေစာင့္ေရွာက္ၾကေလာ …  ခမည္းေတာ္သည္ သမၼာတရားကိုျပေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္တည္းဟူေသာ တစ္ပါးေသာ ဥပစၨ်ာယ္ဆရာကို သင္တို႕ႏွင့္အတူ အစဥ္မျပတ္တည္ေနေစျခင္းငွါ သင္တို႕အား ေပးေတာ္မူမည္´´ ( ေယာဟန္ ၁၄း၁၅-၁၆ )။ အထက္ပါ ကတိေတာ္ႏွင့္အညီ တပည့္သာ၀ကတို႕သည္ တည္ရွိေနရာ အထက္ခန္းမအတြင္းသို႕ မီးလွ်ံသဖြယ္ ဥပစၨ်ာယ္ဆရာသည္ ႂကြဆင္းေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ 
 

၆။ ရတနာသံုးပါး အျဖစ္ေတာ္ဘုရား။

      ၎ရတနာသံုးပါးသည္ ခမည္းေတာ္၊ သားေတာ္၊ သန္႕ရွင္းေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္ကို ၫႊန္းဆိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ၊ ( မႆဲ ၃း၁၃-၁၇ ) အထက္ပါက်မ္းစာေတာ္ျမတ္တြင္ကား ``ထိုအခါေယရႈသည္ ဗတၱိဇံကို ခံအံ့ေသာငွါ ဂါလိလဲျပည္မွေယာ္ဒန္ျမစ္နား ေယာဟန္ထံသို႔ ၾကြေတာ္မူ၏။ ေယာဟန္ကလည္း၊ အကြၽႏ္ုပ္ သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံ၌ ဗတၱိဇံကိုခံရမည္အေၾကာင္း ရွိပါသည္ျဖစ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏု္ပ္ထံသို႔ ၾကြလာေတာ္မူသေလာ ဟု ေယရႈကိုဆီးတားေလ၏။ ေယရႈကလည္းအလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို အကုန္အစင္ က်င့္သင့္သည္ျဖစ္၍၊  ယခုအခြင့္ေပးပါဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။ ထိုအခါေယာဟန္သည္ဝန္ခံေလ၏။ ေယရႈသည္ ဗတၱိဇံ ကိုခံေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ေရမွေပၚထစဥ္တြင္၊ ေကာင္းကင္ဖြင့္လွစ္သျဖင့္၊ ဘုရားသခင္၏ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ ဆင္းသက္၍ ကိုယ္ေတာ္အေပၚ၌ နားေတာ္မူသည္ကို ျမင္ရ၍၊ ဤသူကားငါႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုးရာ၊ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း ဟု ေကာင္းကင္ကအသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။´´ ဗ်ာဒိတ္ ၄း၂-၃ တြင္လည္း `` ထိုအခါ ဝိညာဥ္ေတာ္ကို ငါသည္ ခ်က္ျခင္းခံရ၍၊ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ပလႅင္တခုတည္လ်က္ရွိ၏။ ပလႅင္ေပၚမွာထိုင္ေသာသူ လည္းရွိ၏။ ထိုသူ၏အဆင္း အေရာင္သည္ နဂါးသြဲ႔ေက်ာက္၊ ပတၱျမားေက်ာက္ႏွင့္တူ၏။´´ အတိအလင္းမိန္႕ႁမြတ္ထားေလသည္။ 
 

၇။ အရိေမတၱယ်အဓိပၸါယ္ ကယ္ခၽြတ္ရွင္။

      ေမတၱယ် အဓိပၸါယ္ကား ေမတၱာရွင္၊ ကရုဏာရွင္၊ ေက်းဇူးျပဳေသာအရွင္ပင္ျဖစ္သည္။ ဤေလာကတြင္ ခရစ္ေတာ္ဘုရား၏ ေမတၱာ၊ ကရုဏာႏွင့္ ယွဥ္ေလာက္ေသာ သူတစ္စံုတစ္ဦးမွ မရွိခဲ့ပါ။ ခရစ္ေတာ္သည္ ေလာကီသားတို႕အား ကားတိုင္ေပၚ၌ အသက္ေတာ္ကို စြန္႕ေတာ္မူသည့္တိုင္ေအာင္ အျပစ္သားမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ေလာကီသားတို႕အား ကရုဏာထားေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ခရစ္ေတာ္ဘုရား ယံုၾကည္လက္ခံ ေသာ သူတို႕သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႕မေရာက္ ထာ၀ရ အျပစ္စီရင္ျခင္းမွ လြတ္ကင္းေလသည္ ( ေယာဟန္ ၃း၁၆၊ ၅း၂၄၊ ၁ ေယာ ၄း၇ )။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ငါတို႕သည္ အျပစ္ရွိစဥ္ပင္ ခရစ္ေတာ္သည္ ငါတို႕အတြက္ ေၾကာင့္ အေသခံေတာ္မူသည့္တိုင္ေအာင္ ေလာကီသားတို႕ကိုခ်စ္ေတာ္မူ၏ ( ေရာမ ၅း၈၊ ေယာဟန္ ၁၅း၁၃ )။ ကၽြႏ္ုပ္ ဗုဒၶဘာသာတြင္ ဘုရားႏွင့္လူသည္ ရန္ဘက္ဟူ၍ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းလံုး၀မရွိပါေလ၊ သမၼာက်မ္းစာတြင္ကား ဘုရားဖန္ဆင္းေတာ္မူခဲ့ေသာလူသည္ နားမေထာင္ျခင္းေၾကာင့္ ဘုရားစာေရ၊ တရားစာေရသင့္ကာ အျပစ္သား၊ ရန္သူဘ၀သို႕ ေရာက္ခဲ့ရေၾကာင္းကို အတိအလင္းပင္ ဆိုထားခဲ့ေလ သည္။ ဖန္ဆင္းခံမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ``ငါတို႕သည္ကား ႏြယ္ေတာ္သားပင္ ဘုရားမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ၾကေလ သည္´´ ဟုစာဆိုရွိခဲ့ၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။  
 

၈။ ေကာင္းကင္ဘံုေလာ၊ နိဗၺာန္ေလာ?

      ႏွစ္ခုလံုးသည္ ေသသည္၏ အျခားတစ္ဖက္၌ ယံုၾကည္ၾကေသာ္လည္း နားလည္မႈျခင္းကား လံုး၀ မတူညီၾကပါ။ ဗုဒၶဘာသာတြင္ အဓိပၸါယ္ႏွစ္မ်ိဳးျဖင့္ ယံုၾကည္ၾကပါသည္။ ၎မွာ -
      ( ၁ ) လူသည္ ေသၿပီးေနာက္အရာခပ္သိမ္းခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း။
      ( ၂ ) အို၊ နာ၊ ေသျခင္းကင္းေသာ အႏၱိမသုခခ်မ္းသာဘံု ဟူ၍ျဖစ္သည္။
      ခရစ္ယာန္တို႕၏ ယံုၾကည္ခ်က္ကား ေကာင္းကင္ဘံုသည္ ဘုရားျမတ္ စံပါယ္ေတာ္မူရာျဖစ္ၿပီး၊ ဘုရားအႏြယ္၀င္ သူေတာ္စဥ္တို႕သည္ ထိုေနရာ၌ အႏၱိမ သုခခ်မ္းသာကို ခံစားၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ေကာင္းကင္ဘံုသည္ ပိုင္ရွင္ရွိေသာေၾကာင့္ လူတို႔သည္ ႀကိဳက္ရာနည္းလမ္းျဖင့္ သြား၍မရႏိုင္ရာ၊ ခ်မွတ္ထားေသာ နည္းလမ္းျဖင့္သာ သြားေရာက္ႏိုင္သည္။ ေယရႈခရစ္ေတာ္ဘုရားက သြား၍ ေနစရာအရပ္ အခန္းမ်ားကို ျပင္ဆင္မည္ဟု မိန္႕ေတာ္မူေသာပိုင္ရွင္ပင္ျဖစ္ပါသည္ ( ေယာဟန္ ၁၄း၁-၃ )။ ထိုအတူ လမ္းခရီးလည္းျဖစ္ေတာ္မူပါသည္ ``ငါသည္ လမ္းခရီး၊ သမၼာတရား၊ အသက္လည္းျဖစ္၏ ငါ့ကို အမွီမျပဳ လွ်င္ အဘယ္သူမွ် ခမည္းေတာ္ထံေတာ္သို႕ မေရာက္ႏိုင္´´ ( ေယာဟန္ ၁၄း၆ )။ ထိုနည္းတူ `` ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္၏ တံခါး၀င္ေပါက္´´ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဆိုထားမိန္႕ေတာ္မူခဲ့ေလသည္ ( ေယာဟန္ ၁၀း၉-၁၀ ) `` ငါသည္ တံခါးဝျဖစ္၏။ ငါျဖင့္ဝင္ေသာသူသည္ ေဘးႏွင့္ကင္းလြတ္လ်က္ ထြက္ဝင္၍ က်က္စားရာကို ေတြ႔ရလိမ္မည္။ သူခိုးသည္ ခိုးျခင္း၊ သတ္ျခင္း၊ ဖ်က္ဆီးျခင္းငွါသာ လာတတ္၏။ ငါမူကား၊ သိုးတို႔သည္ အသက္လြတ္ရံုမွ်မက အထူးသျဖင့္ အသက္ျဖင့္ျပည့္စံုေစျခင္းငွါ လာသတည္း။ ´´။ 

      ေကာင္းကင္ သို႕မဟုတ္ နိဗၺာန္သို႕ ၀င္ေရာက္ရာလမ္းသည္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားမွ တစ္ပါး အျခားလမ္းခရီးမရွိေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းစြာသိျမင္လာရပါေလေတာ့သည္။

Read More

ဗုဒၶ၏အနာဂတ၀ံစကားေတာ္

``အရင္က်သည္ ေနာက္က်သည္ကအေရးမႀကီး၊ မည္သူမည္၀ါျဖစ္သည္ႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္သာအေရးႀကီးသည့္ ပဓါနျဖစ္သည္၊ ေဂါတမႏွင့္ ေယရႈခရစ္ေတာ္ဘုရား၏ ရႈေထာင့္ႏွစ္မ်ဳိးလံုးတြင္ ကြဲျပားျခားနားလွေပသည္´´

Inta Chanthavongsouk

၁။ဗုဒၶက်မ္းဂန္မွစကားမ်ား။

လမ်ားကုန္သည္ႏွင့္အမ်၊ ကၽြန္ေတာ္ ေဂါတမ၏ စကားမ်ားကို ေလ့လာေနလိုက္ သမၼာက်မ္းစာႏွင့္ ခ်ိန္ထိုးလိုက္ျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ( ၇ ) ႀကိမ္ေျမာက္တည္းျဖတ္ျခင္း စာမ်က္ႏွာ ၃၃၀ တြင္ ဤသို႕ေတြ႕ရေလသည္။

``ၾကည့္ရႈေလာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္ ရဟန္းမအျဖစ္ ( သကၤန္း၀တ္) မရွိလာပါက၊ ဗုဒၶဘာသာသည့္ ၅၀၀၀ ၾကာလိမ့္မည္၊ အကယ္၍ရွိလာပါက ၅၀၀ သာျဖစ္လိမ့္မည္၊ ဤကားငါ၏ သြန္သင္ခ်က္၏ အရွည္တည္တံ့ရာကာလျဖစ္လိမ့္မည္´´။

              ထို႕ေနာက္ ၂၃ ႀကိမ္ေျမာက္ စာမ်က္ႏွာ ၃၈၉ တြင္ ေဂါတမီအမည္ရွိေသာ အမ်ိဳးသမီးသည္ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ေရာက္ရန္ ခြင့္ေတာင္းေလရာတြင္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရ၍ သာသာနာ့ေဘာင္သို႕၀င္ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶ၏စကားေတာ္အရ သြန္သင္ခ်က္တို႕သည္ ႏွစ္ ၅၀၀ သာတည္ရွိခဲ့ေလသည္။

              သာသနာႏွစ္ႏွင့္ သကၠရာဇ္ကို ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ရာတြင္ ဗုဒၶ၏ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀ အၾကာတြင္ ခရစ္ေတာ္ျမတ္ဘုရားႂကြလာေတာ္မူေၾကာင္းကို ျမင္ေတြ႕ရျခင္းက အဘယ္မွ် ဆန္းၾကယ္မႈနည္း။

ထို႕အတူ တေဘာင့္စကားလည္းရွိခဲ့၍ လူအသီးသီးတို႕က သီဆိုၾကသည္မွာ ``ဗုဒၶကြယ္သြား၊ ေမတၱာဘုရား၊ ႂကြျမန္း၍လာ၊ ကယ္မည္အမွန္´´ ဟူ၍ပင္ျဖစ္သည္။ ၎တေဘာင္စကားႏွင့္ ဗုဒၶ၏ အနာဂတၱိစကားအရ သာသနာႏွစ္ ၅၀၀ ေနာက္တြင္ ေမတၱာေတာ္ရွင္ ဘုရားေပၚထြန္းေတာ္မူမည္ဟူ၍ပင္ျဖစ္သည့္အတုိင္း ဘုရားရွင္က သားေတာ္ ေယရႈခရစ္ေတာ္ကိုေစလြတ္၍ လူ႕ဇာတိကိုခံယူေစကာ လူတို႕အားအျပစ္မွ ေရြးႏႈတ္ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာတို႔သည္ တိုက္ဆိုင္မႈလား? ဘုရားျမတ္၏ အၾကံအစည္ေတာ္လား? စသည္တို႕ကို သိျမင္တတ္ၾကပါေစ။ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔အတြက္ သမၼာက်မ္းစာေတာ္ျမတ္က ဤစၾကာ၀ဠာကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ အရွင္ကေစလြတ္ေတာ္ အၾကံအစည္ေတာ္ျမတ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖၚျပထားခဲ့ပါသည္။

              ခရစ္ေတာ္ဘုရားသည္ လူ႕ဇာတိကို ခံယူခဲ့ျခင္းမွာ လူသားတို႕ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနသည့္အတိုင္း ေမတၱာေတာ္ရွင္၊ ကယ္ခၽြတ္အရွင္ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားျမတ္ကသိရွိေစပါသည္။ အဘယ္ကဲ့သို႕ေသာအားျဖင့္ ေယရႈခရစ္ေတာ္ဘုရားကို ကၽြႏု္ပ္တို႕ျငင္းပယ္၍ ဥေပကၡာျပဳႏိုင္ပါအံ့နည္း။ ဗုဒၶက သူ၏ေနာက္တြင္ ႂကြလာေတာ္မူမည့္ ေမတၱာေတာ္ရွင္ဘုရားတည္ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ထိုကယ္ခၽြတ္ရွင္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ေပၚလြင္ေစခဲ့ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ခရစ္ေတာ္ဘုရားအား ကယ္တင္ရွင္ဘုရားအျဖစ္ လက္ခံယံုၾကည္ျခင္းက ဗုဒၶ၏အနာဂတၱိစကားေတာ္ကို လက္ခံယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ်က်ခဲ့ေလသည္။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဗုဒၶေဂါတမက အလင္းမရခင္မွာ သိဒၶတၳအမည္ျဖင့္ျဖစ္ေၾကာင္း သင္ယူခဲ့ရေလသည္။ ဘီစီ ၅၄၃ တြင္ သုေဒၶါဓနႏွင္ ့ မယ္ေတာ္မဟာမာယာတို႕၏ သားျဖစ္ျပီး အိႏၵိယေျမာက္ပိုင္း ကပိလ၀တ္ျပည္ရွင္ဘုရင္တို႕မွ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က မိဘမ်ားတို႕ ဟိႏၵဴဘာသာႏွင့္ ဘုရားအမ်ားကို ကိုးကြယ္ယံုၾကည္၍ သံသရာကိုလည္း လက္ခံယံုၾကည္ခဲ့ၾကေလသည္။

              သိဒၶတၳမင္းသားသည္ အတတ္ပညာမ်ားကို သင္ယူတတ္ေျမာက္ၿပီးေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးထက္ ဘ၀ေနာင္ေရးကိုသာစိတ္၀င္စားခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမွာ လူဆိုတာဘာလဲ? ဘယ္ကလဲ? ဘာေၾကာင့္ ဤကမၻာမွာရွိေနရသနည္း? ဘယ္ကိုသြားၾကမည္နည္း? စေသာအေၾကာင္းတရားတို႕ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

              ထိုေမးခြန္းမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္လည္း ခံစားခဲ့ရေလသည္။ သိဒၶတၳသည္ ထိုအေျဖမ်ားကို ရရန္အေရး ဟိႏၵဴဘာသာဆရာႀကီးမ်ားထံတြင္ သင္ၾကားျခင္းမ်ားျပဳခဲ့ေသာ္လည္း ေက်နပ္ေလာက္ေသာ အေျဖကိုမရရွိခဲ့ေပ။

              အသက္ ၁၆ ႏွစ္တြင္ ယေသာ္ဓယာ ႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားၿပီး၊ သားေတာ္ရာဟုလာႏွင့္ အျခားေသာ သားသမီးမ်ားကို ဖြားျမင္ခဲ့ေလသည္။  သို႕တိုင္ေအာင္ သူသည္ ဘ၀အတြက္ အေျဖမ်ားကို ရွာၾကံရန္ လက္မေလွ်ာ့ခဲ့၊ အသက္ ၂၉ ႏွစ္အရြယ္တြင္ သမၼာတရားကို ရွာေဖြရန္ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ သား၊ မယားတို႕ကိုစြန္႕ခြါ၍ ေျခာက္ႏွစ္တိုင္တိုင္ ရွာေဖြခဲ့ေလသည္။ သမၼာတရားအလင္းကို သိရွိလာၿပီးေနာက္တြင္ ဗုဒၶဘာသာတို႕၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာေလေတာ့သည္။

၂။အရင္က်ျခင္း၊ ေနာက္က်ျခင္း ဘယ္ကအေရးႀကီးသနည္း?

ခရစ္ေတာ္၏အေၾကာင္း သက္ေသခံေ၀ငွရာတြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕အရပ္ေဒသ၌ မၾကာမၾကာၾကားရသည္ေမးခြန္းမွာ အထက္ပါအရာတြင္ မည္သည္က အေရးပါသနည္း? အရင္ဦးသူလား? ေနာက္က်သူလား? ဆိုေသာ အရာပင္ျဖစ္သည္။ တစ္စံုတစ္ဦးက -

              ``ေဂါတမက အရင္က်ေတာ့ သာ၍ႀကီးျမတ္တယ္၊ သူကအလင္းကိုရရွိၿပီး အနာဂတၱိစကားကိုေျပာၾကားခဲ့တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သူသာပဓါန´´

              အျခားသူက-

              ``ေယရႈက ေနာက္မွႂကြလာတယ္ ဒါ့ေၾကာင့္ သူကသာ၍ႀကီးျမတ္တယ္`` ဟူသတည္း။

              သာ၍ေလ့လာသည္ႏွင့္အမွ် ကၽြႏု္ပ္နားလည္လာရသည္ကား `ႏွစ္ဦးလံုးသည္ ေကာင္းေသာ္လည္း ဂုဏ္အဂၤါႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္တို႕သည္ လြန္စြာကြဲျပားျခားနားလွေပသည္၊ ၎တို႕မွာ-

ဗုဒၶေဂါတမ                                                                                   

- သူမဖြားမီသူ႕ကိုဘယ္ကလာသည္ကိုမသိရၾက။                           

-အိႏၵိယဘုရင္တို႕မွေမြးဖြား။                                                       

-လူသာမန္ျဖစ္၍ တရားက်င့္၍ဘုရားျဖစ္သည္ဟု လူတို႕သတ္မွတ္။             

-မယ္ေတာ္အိမ္မက္မွ သာမန္ဖြား။                                                       

-လူတို႕အေသြးအသားျဖင့္ သေႏၶတည္။                                         

- နိမိတ္လကၡဏာႀကီးစြားမျပခဲ့။                                                                                                 

-ဇနီးမယးမ်ားရွိခဲ့။                                                                     

-တက္သားအဆိပ္တက္၍ အသက္ ၈၀ တြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့ျဖင့္ ဆံုးပါးခဲ့ရ။

-ထာ၀ရေသျခင္း။

-ေသၿပီးေနာက္ဘယ္ေရာက္သည္ကို မည္သူမ်မသိ။

-သူ၏လက္ရွိကိုမည္သူမွ် မသိ။

-ဘယ္ေသာအခါမွ ျပန္လာႏိုင္မည္မဟုတ္။             

ေယရႈခရစ္ေတာ္

-ဘုရားျဖစ္၍၊ ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္ေတာ္မူသည္။

-အစၥေရးဘုရင္အႏြယ္တို႕မွ ၀ိညာဥ္ေတာ္ျဖင့္ဖြား။

- ထာ၀ရဘုရားျဖစ္၍ ကယ္တင္အ့ံေသာငွါႂကြလာ။

-ဘုရားအၾကံေတာ္ျမတ္အတိုင္းျပည့္စံုလာသူ။

-ေသြးသားမပါ ၀ိညာဥ္ေတာ္ျဖင့္ဖြား။

- သာမန္လူတို႕ကဲ့သို႕ပညာသင္ယူခဲ့ရ။

-ႀကီးစြာေသာ နိမိတ္လကၡဏာျပခဲ့။

-ဥာဏ္ပညာတို႕၏အရွင္ျဖစ္သည္။

-ဇနီးသားမယားမရွိခဲ့။

- သက္ေတာ္ ၃၃  တြင္ ကားစင္ထက္တြင္ အျပစ္တရားအတြက္ အသက္စြန္႕လွဴပူေဇာ္ရင္း အသက္စြန္႕ေတာ္မူခဲ့။

-အနာဂတၱိစကားအတိုင္ ေသျခင္းမွ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူခဲ့။

-ရက္ေလးဆယ္ ကိုယ္ထင္ရွားျပသခဲ့၍ ေကာင္းကင္ဘံုသို႕ခ်ီေဆာင္ျခင္းခံရာမ်က္ျမင္သက္ေသရွိခဲ့။

-ခမည္းေတာ္လက်ၤာဘက္တြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႕အတြက္ ကိုယ္စားျပဳေပးေနသည္။

- ျပန္ႂကြလာ၍ တရားစီရင္အုပ္စိုးေတာ္မူမည္။

အထက္ပါကြဲျပားျခားနားေသာ ဆယ့္သံုးခ်က္က သိဒၶတၳႏွင့္ ခရစ္ေတာ္ေယရႈဘုရား၏ သေဘာသဘာ၀ကို ကြဲကြဲျပားျပားသိျမင္ေစပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ အရင္က်သည္ ေနာက္က်သည္ ဆိုသည္တို႕သည္ အဓိကမက် ဂုဏ္ရည္ႏွင့္ ၾကြလာျခင္းပန္းတိုင္သာ အဓိကက်၍ အေရးပါလွေပသည္။

ဗုဒၶေဂါတမသည္ သမၼာတရားကို ရွာေဖြသူ။

ေယရႈခရစ္က `ငါသည္သမၼာတရားျဖစ္၏´ ဟုမိန္႕ေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္သည္။ ေယာဟန္ ၁၄း၆၊ ၅း၂၄။

Read More